Wersja kontrastowa
KONFERENCJA 2013NPSEO.PL

ARTYKU?Y

wi?cej


PREZENTACJE

wi?cej


DOBRE PRAKTYKI

wi?cej



Aktualne relacje, najwa?niejsze tezy

NIEDZIELA, 24.03.2013 r.

Sesja I/1 dr Marek Kaczmarzyk, temat: Rozproszona odpowiedzialno?? nauczyciela, czyli o statystycznej istocie wychowania

O ?wiecie przysz?o?ci, do ?ycia w którym przygotowuj? si? nasze dzieci mo?na powiedzie? przynajmniej dwie rzeczy:

  • Jest on nam zupe?nie nieznany;
  • B?dzie on bardzo ró?norodny.

Odpowiedzialno?? nauczyciela - twierdzi dr Marek Kaczmarzyk - ujawnia si? z tej perspektywy w dwóch wymiarach.

Wpierw nale?y zadba? o to, aby chroni? ow? ró?norodno?? ju? na poziomie do?wiadcze?, które fundujemy naszym dzieciom. Sama szko?a jako miejsce uczenia si? nie wystarcza. Starajmy si? nie tylko zachowywa? to, co jest (reprodukowa? to, co zastane), ale przede wszystkim wspiera?, to co by? mo?e i piel?gnowa? nowe idee w ich zal??ku.

Druga konsekwencja wi??e si? z osobist? odpowiedzialno?ci? i autorytetem nauczyciela. W ?wiecie wielu konkuruj?cych autorytetów b??dem by?aby kapitulacja. Nale?y wzi?? odpowiedzialno?? pe?n?, poniewa? nie znamy chwili, w której dla kogo? mo?emy sta? si? postaci? znacz?c? i zmieniaj?c? jej obraz ?wiata. By? mo?e nawet nie zauwa?ymy, ?e to si? sta?o.

 

Sesja I/2 dr Trevor Davies, David Martin, temat: Zmiana kultur globalnych i to?samo?ci: Implikacje dotycz?ce przywództwa i zarz?dzania edukacyjnego

Celem tego warsztatu jest zbadanie wp?ywu globalizacji na systemy edukacji na szczeblu polityki lokalnej, regionalnej, krajowej i mi?dzynarodowej. Wspólnie zastanawiano si? nad tym, jak zmiana kultury w skali globalnej wp?ywa na ?wiadczenie us?ug edukacyjnych oraz na modele przywództwa, które musz? odzwierciedla? wspomniane zmiany.

Wyk?ad pe?en by? niespodzianych wydarze?. Niestety z niezale?nych przyczyn nie móg? do nas do??czy? Trevor Davis. Zagadnieniom zwi?zanym z tematyk? wyk?adu czo?a stawia? David Martin wespó? z Francis’em Sealey, organizatorem Globanet 21, towarzysz?cym nam przez video rozmow? na skypie (niestety z przyczyn niezale?nych – g?ównie w warstwie d?wi?kowej). Osoby uczestnicz?ce w wyk?adzie mia?y okazj? pozna? kilka bardzo ciekawych rozwi?za? w zakresie sposobów wprowadzania trwa?ych zmian w systemie organizacji i zarz?dzania szko??. Wi?za?y si? one ze skutecznym anga?owaniem rodziców i uczniów we wspóln? prac? z nauczycielami nad np.: programem nauczania, czy wspólnego dostarczania uczniom informacji zwrotnej o ich rozwoju. Ca?y czas aktualne pozostaj? przywo?ane podczas wyk?adu przez Davida Martina wyzwania stoj?ce przed dyrektorami szkó? polegaj?ce na „rezygnacji z dominacji” na rzecz w??czania w procesy decyzyjne spo?eczno?ci szkolnej, w tym kluczowej grupy – uczniów. S?uchaj?c o jego do?wiadczeniach, jako dyrektora ró?nych szkó?, mo?na si? przekona?, ?e to naprawd? mo?liwe.

Wypowiedzi uczestników zebrane na plakat po sesji eksperckiej na sesji „Refleksja”:

  • Powinni?my wiedzie?, ?e nie wszyscy mamy takie same zdolno?ci, ale powinni?my mie? te same mo?liwo?ci do ich rozwoju
  • Szko?a mo?e zmienia? ?wiat
  • Jeste?my dumni z naszych szkó?, dyrektorów, nauczycieli (i uczniów)
  • Satysfakcja z obecnej sytuacji w polskich szko?ach
  • Zmiany nale?y dokona?- same si? nie stan?
  • Nie niszczmy tego co dobre
  • B?d?my kreatywni, stawiajmy na postawy, a nie na wiedz?

 

Sesja I/3 dr Jacek Strzemieczny, temat: Profesjonalizacja pracy nauczyciela – widoczne nauczanie i uczenie si?

Pocz?tek spotkania to dane z raportu profesora Johna Hattiego z Auckland University na Nowej Zelandii – wyniki 800 meta-analiz, obejmuj?cych 50 tys. bada?, w których uczestniczy?o 200 mln uczniów. Jego zespó? porównywa? efekty ró?nych interwencji podejmowanych w edukacji (rozumianych jako strategie i dzia?ania podejmowane w szkole/w edukacji) i u?o?y? je na jednej skali, aby w ten sposób zbada?, co ma kluczowy wp?yw na osi?gni?cia uczniów. Jak stwierdzi? dr Jacek Strzemieczny: „Wiele z tego, co nazwa?a Hattie, ju? wiemy, wiele spraw wydaje si? oczywistymi, ale waga prezentowanych przez niego informacji jest taka, ?e s? poparte setkami bada?, z którymi si? nie dyskutuje”. I cho? z danymi trudno dyskutowa?, dyskusja w grupie by?a bardzo gor?ca. Zaskakuj?ce okaza?y si? bowiem niektóre z wyników: np. niski wp?yw pracy domowej na rozwój uczniów, nik?e prze?o?enie merytorycznego przygotowania nauczyciela na efekty osi?gane przez uczniów, s?abe prze?o?enie indywidualizacji nauczania na post?py uczniów.

Wyzwania dla polskiej szko?y, jawi?ce si? po analizie raportu i w zwi?zku z do?wiadczeniami Centrum Edukacji Obywatelskiej (szczególnie w kontek?cie programu Ocenianie Kszta?tuj?ce) to doskonalenie wspó?pracy nauczycieli jako ?cie?ki prowadz?cej do rozwoju uczniów, upowszechnienie profesjonalnej informacji zwrotnej w procesie uczenia (si?), uczenie uczniów „pracy we wspó?pracy”. Jacek Strzemieczny podkre?li?: Mamy prze?wiadczenie, ?e to MY, NAUCZYCIELE, wykonujemy w szkole „najwi?ksz? robot?”. A to przecie? UCZNOWIE wykonuj? (a na pewno powinni wykonywa?!) najwi?ksz? i najwa?niejsz? robot?! Stwarzajmy zatem warunki do tego, aby ta robota mog?a by? przez nich wykonywana!

Odwiedzili?my tak?e dwie szko?y. Pierwsza to Zespó? Szkó? Mechanicznych w Gorzowie Wielkopolskim, którego dyrektorka, Pani Janina Grzecznowska, opowiedzia?a o tajemnicach wprowadzania zmiany w szkole, stosuj?cej zasady oceniania kszta?tuj?cego – wdro?enia projektu wzajemnych obserwacji lekcji, efektach tego niestandardowego modelu uczenia si? doros?ych, warto?ci dodanej tego przedsi?wzi?cia. Druga szko?a, w której nagrano na potrzeby seminarium 3-minuowy film z lekcji matematyki, pozwoli?a na refleksj? o tym, jak obserwowa?, aby dostrzega? to, co kluczowe dla rozwoju i uczenia si? KA?DEGO UCZNIA. Bo – po pierwsze: Obserwacja uczenia si? ucznia powinna prowadzi? do modyfikacji dalszego uczenia, po drugie: Najlepsze efekty w nauczaniu osi?gniemy wtedy, gdy spojrzymy na uczenie si? oczami uczniów.

 

Sesja I/4 dr Gerry Mac Ruairc, temat: Stosowanie samooceny w szko?ach irlandzkich – pocz?tek epoki autonomii szkó? czy stracona szansa?

Najpierw mówca przedstawi? sytuacj? szkolnictwa w Irlandii:

  • 800 tysi?cy uczniów w szko?ach podstawowe i ponadpodstawowe;
  • 3305 szkó? podstawowych (ma?e szko?y z np. 8 nauczycielami) i 738 szkó? ponadpodstawowych;
  • najwi?kszym problemem jest bezkrytyczne kopiowanie niesprawdzanych rozwi?za? z Anglii;
  • ­du?y problem z wynikami PISA. Mi?dzy 2000 i 2009 rokiem wyniki umiej?tno?ci czytania spad?y o 12 miejsc. Wszyscy dyrektorzy szkó? ponadpodstawowych zostali zobowi?zani do ?wiczenia testów PISA, zapoznania uczniów z nimi, a inspektorzy przej?li obowi?zek przeprowadzenia testów PISA w Irlandii (i to jest te? przejaw neoliberalizmu – testy i konieczno?? bycia najlepszym).

Jak wygl?da koncept ewaluacji szkó? w Irlandii?

W latach 80 i 90 XX wieku mocno krytykowano prac? inspektorów. Zarzucano im, ?e nie skupiaj? si? na ewaluacji. Ok. 1991r. postanowiono wypracowa? zmiany (skupienie si? na zarz?dzaniu wydajno?ci? – blisko?? z neoliberalizmem). Ministerstwo narzuci?o dyskurs: uczniowie – klienci, szko?a- korporacja.

Zmiany, które wprowadzono:

  • Upublicznianie raportów ewaluatorów, by?o to trudne dla Irlandczyków.
  • Udzia? w Sta?ej Mi?dzynarodowej Konferencji O?wiaty i Akademii SICI.
  • Powrót do podstawowych programach nauczania.
  • Nacisk na nauki ?cis?e, techniczne, in?ynieryjne, matematyczne.

Autoewaluacja w Irlandii

W Irlandii chciano wprowadzi? równie? autoewaluacj?, jako t?, która pomaga w rozwoju szko?y, jest autonomiczna, jest ta?sza od ewaluacji zewn?trznej i pozwala oceni? codzienno?? szko?y, nie tylko jej wycinek jak w przypadku ewaluacji zewn?trznej (która czasem jest jakim? przedstawieniem z oklaskami).

Opracowano model, w którym planowanie rozwoju szko?y, jej autoewaluacja oraz ewaluacja zewn?trzna s? od siebie zale?ne i uzupe?niaj? si?. Okaza?o si? jednak, ?e niewiele szkó? by?o gotowe na prowadzenie takiej autoewaluacji, która dawa?aby dane do dalszej pracy. 5 szkó? ?rednich by?o gotowe przeprowadzi? tak? ewaluacje w oparciu o dyskusje w swoim ?rodowisku.

Aby na pewno to si? w szkole wydarzy?o ministerstwo zaproponowa?o model autoewaluacji zaplanowany na dziesi?? lat np.:

  • do 2015 – umiej?tno?ci nauczania i uczenia si? (czytanie i liczenie) – problem zwi?zany z wynikami PISA;
  • 2016-2017 – zarz?dzanie i przywództwo.

W tej chwili wszystkie szko?y badaj? wprowadzanie rz?dowej strategii „Umiej?tno?? czytania i liczenia przez ca?e ?ycie” (podj?tej po wynikach PISA z 2009r.).

Okre?lono kroki autoewaluacji:

  1. Gromadzenie danych
  2. Analiza danych
  3. Ocena/wnioski
  4. Raport
  5. 3 letni plan naprawczy
  6. Wdra?anie i monitorowanie

Poniewa? gromadzenie danych i analiza sprawiaj? problemy, postanowiono opracowa? ró?ne narz?dzia, w których zaznaczono, na co nale?y zwraca? uwag?: np. ocenianie, osi?ganie celów kszta?cenia. Ministerstwo opracowa?o ankiety, zagadnienia do wywiadów. Zmiany zachodz? bardzo szybko i to, zdaniem prowadz?cego, przestaje ju? by? autonomiczn? autoewaluacj? szko?y, to ju? co? innego.

 

Sesja I/5 Danuta Sterna, temat: Strategie dobrego nauczania

Co zrobi?, aby uczniowie uczyli si? w szkole skutecznie, po?ytecznie i z przyjemno?ci??

Sesja przyj??a form? lekcji. Uczestnicy otrzymali podpisane patyczki, kolorowe kartki: czerwone, zielone, ?ó?te. W szkole wprowadzamy zasad? niepodnoszenia r?k; bia?e tablice, na których pisze si? ?cieralnym flamastrem; karty z literami ABCD oraz zeszyty.

Celeprezentacji:

Zapoznanie uczestników ze strategiami OK, zademonstrowanie technik OK, zach?cenie uczestników do stosowania OK w ich pracy z uczniami.

Strategieocenianiakszta?tuj?cego:

Wprowadzeniem do rozwa?a? by?a refleksja nad odpowiedziami uczestników na pytanie: Na ile wymienione strategie s? dla Ciebie zrozumia?e? udzielonymi z wykorzystaniem techniki ?wiate? drogowych.

I Strategia

Okre?lanie i wyja?nianie uczniom celów uczenia si? i kryteriów sukcesu.

II strategia

Organizowanie w klasie dyskusji, zadawanie pyta? i zada?, daj?cych informacje czy i jak uczniowie si? ucz?.

Razem z uczniami mo?na wypracowa? techniki pozyskiwania informacji: karty ABC, ?wiat?a, zdania podsumowuj?ce, pytania uczniów. Bardzo istotne s? techniki zadawania pyta? (klepsydra, ustalanie odpowiedzi w parach, niepodnoszenie r?k, uczenie si? na b??dach, zadawanie pyta?). Rzeczywisty czas oczekiwania na odpowied? to 0,9 s; powinien on jednak wynosi? co najmniej 5s. Pytania na my?lenie (taksonomia Blooma). Pytanie kluczowe, maj? za zadanie ukaza? uczniom szerszy kontekst, zach?ci? ich do poszukiwania odpowiedzi, anga?uj?ce w nauk?. Ich zadaniem jest zaciekawienie uczniów.

III Strategia

Udzielanie uczniom takiej informacji zwrotnej, która przyczyni si? do ich post?pów.

Informacja taka powinna wyszczególni? dobre elementy pracy ucznia; odnotowanie tego, co wymaga poprawienia; wskazówki, w jaki sposób nale?y to uczyni?; wskazówki, w jakim kierunku ucze? powinien pracowa? dalej.

IV strategia

Umo?liwienie uczniom, by korzystali wzajemnie ze swojej wiedzy i umiej?tno?ci.

Dzi?ki pracy grupowej uczniowie ucz? si? od siebie nawzajem, ucz? si? wspó?pracy. To czas na dyskusje i wspólne ustalanie odpowiedzi na pytania, rozmowy o tym czego uczniowie si? ucz?.

V strategia

Wspomaganie uczniów, by stali si? podmiotami, w?a?cicielami procesu swojego uczenia si?.

W tym obszarze wa?na jest ocena kole?e?ska, pozwolenie uczniom na samodzielne dochodzenie do rozwi?zania, zainteresowanie rodziców, motywacja, stawianie wyzwa?, powi?zanie z rzeczywisto?ci?.

 

Sesja I/6 Jerzy Kielech, temat: Jak technologie zmieniaj? szko?y; nadzieje,zagro?enia, mo?liwo?ci

Nowe technologie - tyle ju? na ich temat powiedziano, tyle mo?liwo?ci z nimi z zwi?zano. Czy w nie wierzymy? Czy si? ich obawiamy?

W pierwszej cz??ci warsztatu prowadz?cy zaprosi? osoby uczestnicz?ce do quizu: Czy nowe technologie daj? nam szcz??cie, rozwi?zuj? nasze problemy?Dominowa?a w wyborach odpowied? „tak, ale…”, niemniej i g?osy pesymistyczne by?y licznie prezentowane.

W mini wyk?adzie Jerzy Kielech zainspirowa? nast?pnie obecne i obecnych do refleksji, ?e zdanie: „Technologie POZYTYWNIE wp?ywaj? na jako?? pracy szko?y” jest na równi obecne w edukacyjnej rzeczywisto?ci z przeciwstawnym stwierdzeniem: „Technologie NEGATYWNIE wp?ywaj? na jako?? pracy szko?y”.

By bli?ej si? temu przyjrze? prowadz?cy zaproponowa? debat? oksfordzk?, w której tez? i antytez? sta?y si? powy?sze zdania. Przez pi?tna?cie minut dwie grupy zbiera?y argumenty. Zastosowano zarazem przy ich zbiorze pewien klucz – ka?dy argument przypisywano do jednego z czterech obszarów, na które dzieli si? dotychczasowy model ewaluacji zewn?trznej: efektów, procesów, ?rodowiska oraz zarz?dzania. Pojawi?y si? ponadto argumenty, które w zasadzie nie za bardzo da?o si? przypisa? do ?adnej z grup.

Zwie?czeniem warsztatu sta?a si? debata – pad?o w niej wiele inspiruj?cych twierdze? (zapraszamy do obejrzenia materia?u filmowego z konferencji), które potwierdzi?y wspó?obecno?? wymienionej powy?ej zda? w szkolnej przestrzeni.

 

Sesja I/7 dr Hanna K?dzierska, dr Monika Maciejewska, temat: Odpowiedzialny nauczyciel - (nie)odpowiedzialna wspólnota – co pomaga, a co przeszkadza w budowaniu nauczycielskich wspólnot praktyków

Hanna K?dzierska i Monika Maciejewska stawiaj?c pytanie: Czy system edukacji stwarza mo?liwo?ci tworzenia wspólnot praktyków?sprowokowa?y uczestników warsztatu do dyskusji na temat barier i warunków s?u??cych tworzeniu i rozwijaniu nauczycielskich wspólnot praktyków. Zastanawiali?my si? te? nad tym, jakie s? w szko?ach najwa?niejsze obszary aktywno?ci, w których najlepszym sposobem na wprowadzanie zmian jest dzia?anie wspólnoty.

Nie jest prawd?, ?e wy??cznie perfekcyjnie pracuj?cy, bardzo dobry nauczyciel stworzy ?wietn? szko??. W dobrym koncercie muzyki symfonicznej potrzeba zarówno solistów, jak i wirtuozów, którzy potrafi? wspólnie pracowa? dla wspó?brzmienia konkretnych instrumentów w odpowiednim czasie. Podobnie, aby dobrze gra?a szko?a, to potrzebujemy "solistów i wirtozów", którzy wiedz?, ?e ka?dy z nich jest wa?ny w funkcjonowaniu ca?o?ci.

Ambicj? wszystkich uczestników warsztatu by?oby, ?eby nauczyciele w szko?ach odczuwali rado?? z grania dla swojej spo?eczno?ci – nie na pokaz, nie kiedy trzeba wyst?pi?, ale codziennie dla w?asnej przyjemno?ci.

Idea?em jest kiedy orkiestra potrafi zgra? spójny koncert bez dyrygenta.

Jak to zrobi??
Uczestnicy spotkania proponuj?:

- uczy? si? przez ca?e ?ycie i promowa? warto?? uczenia si?;
- gra? w zespo?ach;
- s?ucha? si? nawzajem;
- wchodzi? ze sob? w dialog;
- docenia? si? wzajemne w zespo?ach;
- dawa? mo?liwo?? tym, którzy chc? poimprowizowa?;
- dawa? sobie prawo do b??dów i uczy? si? na nich;
- umiej?tnie zarz?dza? konfliktami;
- rozwija? orkiestr? – kiedy potrafimy zagra? ju? jaki? utwór, to planujmy zagranie czego? nowego.

Tego wszystkim Pa?stwu ?yczymy!

 

Sesja I/8 Pawe? Kasprzak, temat: Szkolna matematyka i nie tylko. Co mo?e szko?a? Co da si? sprawdzi? w ewaluacji? Po pierwsze zaciekawi? - z?e i mo?liwe dobre praktyki skupione na tre?ci nauczania

Na pocz?tku spotkania prowadz?cy postawi? tez?, ?e obecna podstawa programowa w odniesieniu do matematyki zniech?ca uczniów do my?lenia. Co wi?cej, w niektórych podr?cznikach do matematyki pojawiaj? si? b??dy oraz trywialne wzory, które w ?aden sposób nie s? dla uczniów inspiruj?ce. Poza tym, wi?kszo?? nauczycieli nie stara si? nauczy? logicznego my?lenia, tylko wymaga od uczniów nauczenia si? na pami?? skomplikowanych wzorów nie daj?c im szansy na ich zrozumienie.

To sprawia, co ujawni?o przywo?ywane przez prelegenta badanie TNS OBOP z 2008 r., ?e a? 75% licealistów uwa?a si? za niezdolnych do jej rozumienia, uznaj?c si? za antytalenty matematyczne. Jednocze?nie prowadz?cy przypomnia? badania prof. Edyty Gruszczyk-Kolczy?skiej, która twierdzi, ?e 58% przedszkolaków ma inklinacje matematyczne, jednak odsetek ten spada do 18% w pierwszych miesi?cach edukacji szkolnej, co pokazuje, ?e szko?a nie potrafi rozwin?? potencja?u dzieci, a wr?cz przeciwnie - bezpowrotnie go niszczy. Ma to swoje konsekwencje w dalszych etapach, gdy? uczniowie skutecznie „blokuj? si?” na matematyk?, gdy? nie wierz?, ?e mo?e ona przyda? si? im w ?yciu. Jednocze?nie, jak stwierdzi? prowadz?cy, program nauczania jest upraszczany i usuwane s? z niego te tre?ci, z którymi i uczniowie i nauczyciele maj? problemy.

Dyskusja na sesji by?a bardzo o?ywiona, a uczestnicy zastanawiali si?, w jaki sposób nale?y pracowa? z m?odymi lud?mi, aby uwierzyli, ?e matematyka jest pasjonuj?ca i warta nauki. Potrzebni s? w tym celu tacy nauczyciele, którzy potrafiliby zarazi? ich t? pasj? i którzy przekonaliby nawet humanistów, ?e s? oni w stanie bez trudu poj?? tre?? wysublimowanych abstrakcji znacznie wykraczaj?cych poza szkolny program. Prowadz?cy podzieli? si? równie? z uczestnikami swoimi do?wiadczeniami w tym zakresie i przekona?, ?e cho? wydaje si? to niemo?liwe, takie dzia?ania s? z sukcesem prowadzone.Warto, aby ich zasi?g by? jak najwi?kszy.

 

Sesja I/9 Agnieszka Borek, Marzena Siejewicz, temat: Odpowiedzialno?? dyrektora za ewaluacj? wewn?trzn?

Czym jest ewaluacja? Jak? ewaluacj? warto prowadzi? w szkole? Czy przeprowadzaj?c ewaluacj? zale?y nam na tym, by przetrwa?, czy te? spowodowa?, ?e szko?a b?dzie si? rozwija? jako?ciowo.

Te pytania rozpocz??y sesj? Agnieszki Borek i Marzeny Siejewicz dotycz?cej roli i odpowiedzialno?ci dyrektora w przeprowadzaniu ewaluacji wewn?trznej.

Ekspertki zaproponowa?y uczestnikom sesji rekomendowany przez nie model ewaluacji wewn?trznej podkre?laj?c jednak, ?e nale?y pami?ta?, i? szko?y w tym zakresie maj? autonomi?. Czy jeste?my jednak gotowi na autonomi??

Omówione zosta?y dwie strategie podchodzenia do procesu ewaluacji. Pierwsza, nazwana serwilistyczn?, w du?ej mierze oparta jest na przetrwaniu, dlatego stosuje si? postawy biernej adaptacji, dzia?ania s? fasadowe i wszystko jest sterowane zewn?trznie. Ta strategia wynika na pewno w du?ej mierze z nieustannych zmian w o?wiacie, które powoduj? zm?czenie ludzi ci?g?ym dostosowywaniem si? do nowym regulacji prawnych.

Je?li jednak wa?ny jest dla nas rozwój, my?limy o jako?ci naszych dzia?a?, chcemy uczy? si? po to, by lepiej uczy? uczniów to warto zastosowa? strategi? autonomiczn?. Dyrektor zarz?dzaj?c procesem ewaluacji dba o oddoln? wspó?prac?, deleguje uprawnienia, by odda? pole osobom, które aktywnie w??czaj? si? w dzia?ania. Dzieje si? tak jednak w przypadku, kiedy kultura organizacyjna szko?y jest przygotowana na prawdziwe prze?ycie ewaluacji.

Uczestnicy obejrzeli dwa filmy, z których pierwszy pokazywa? wypaczony obraz ewaluacji, taki w krzywym zwierciadle, przestrzegaj?cy przed tym, co jest lub mo?e by? jej zmor?. Drugi odnosi? si? do do?wiadcze? nauczycielek badaczek, które tchn??y w swojej szkole, warszawskim gimnazjum nowego ducha i przekonany do swoich dzia?a? nauczycieli, rodziców i uczniów.

Uczestnicy spotkania ?ywo reagowali na pokazywane obrazy. Mówili o tym, co tak bardzo uwiera ewaluacj?, czyli l?k przed okazywaniem s?abo?ci, obawy zwi?zane ze zmian? w relacjach z osobami, z którymi pracujemy. O postawach asekuracyjnych wynikaj?cych cz?sto ze z?ych do?wiadcze? zwi?zanych z nadzorem pedagogicznym. Ale opowiadali te? o swoich pozytywnych do?wiadczeniach.

Ekspertki pokaza?y schemat trzech poziomów ewaluacji: na pierwszym z nich ka?dy nauczyciel poddaje autoewaluacji swoj? prac?, na kolejnym zespó? nauczycieli poddaje ewaluacji swoje dzia?ania, a na trzecim, ostatnim patrzymy na ewaluacj? z punktu widzenia ca?ej szko?y. Uczestnicy rozmawiali o tym, jak wa?ne jest, by ten proces nie by? poszatkowany, ale scalony wspólnymi priorytetami.

Podczas sesji implementacyjnej starano si? prze?o?y? na j?zyk praktyki przywo?ywane wcze?niej przez ekspertki warto?ci ewaluacji wewn?trznej.

Uczestnicy zostali poproszeni o podanie konkretnych przyk?adów dzia?a? dyrektora, tak by mo?na by w nich dostrzec omawiane wcze?niej warto?ci:

  • podmiotowo?? uczennic i uczniów
  • odpowiedzialno??
  • rozwój-przydatno??
  • wykonalno??
  • zaanga?owanie poprzez atrakcyjno??

Sesja zosta?a odebrana bardzo dobrze przez uczestników, którzy podkre?lili jej inspiruj?cy do dzia?ania aspekt.

 

Sesja II/1 Ulrich Hammerschmidt, temat: Jak wspiera? samodzielne i odpowiedzialne dzia?anie nauczyciela? Odpowiedzialno?? dyrektora i mo?liwo?ci wp?ywu na dzia?ania nauczyciela przez przywództwo

Ulrich Hammerschmidt podczas swoich zaj?? przekonuje do twierdzenia, ?e po kilku latach pracy ka?dy dyrektor ma taki zespó?, na jaki sobie zas?u?y?. Pokazuje, jak skomplikowanym systemem jest szko?a i jak trudna by?aby próba poddania dyrektorskiej kontroli wszystkich jej obszarów. Z tej perspektywy umiej?tnie trzeba wybiera? te sfery, gdzie najlepszym sposobem dzia?ania jest powierzenie dzia?ania innym i te, które pozostaj? w gestii dyrektora. Wyboru tego dokonuje si? ?atwiej, gdy przyjmujemy, ?e fundamentem wspó?pracy z nauczycielami jest zaufanie i ?e zaufanie jest darem, na który nie trzeba zas?ugiwa?. Je?li dyrektor szko?y b?dzie mia? tyle odwagi, aby to zaryzykowa?, Ulrich Hammerschmidt poleca mu podczas zaj?? d?ug? list? narz?dzi i metod, którymi mo?na si? pos?ugiwa?. Pozostan? one jednak nieskuteczne, gdy zastosujemy je poza kultur? szko?y opart? na zaufaniu i szacunku.

 

Sesja II/2 dr William F. Morrison, temat: Indywidualizacja metod pracy z uczniami w celu spe?niania potrzeb edukacyjnych wszystkich uczniów

William Morrison zajmuje si? przygotowywaniem nauczycieli szkó? powszechnych do pracy z dzie?mi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, miedzy innymi z dzie?mi autystycznymi.

W ostatnich latach obserwuje si? coraz wi?ksze zró?nicowaniem uczniów. Poniewa? w USA odchodzi si? od tworzenia klas specjalnych, dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi trafiaj? do „zwyk?ych” klas. Z bada? przeprowadzonych w?ród uczniów klas IV wynika, ?e spo?ród 30 uczniów przeci?tnej klasy ameryka?skiej: 4-5 uczniów osi?ga wyniki testów poni?ej ?redniej, 15 – 17 w granicach ?redniej, a 5 – 10 poni?ej. Taki stan rzeczy zmusza nauczycieli do indywidualizowania nauczania.

Istot? tej indywidualizacji nie jest obni?anie wymaga? a stosowanie ró?norodnych metod i zada? skierowanych do poszczególnych grup uczniów (zdolnych, ?rednich i tych ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi). Celem nauczyciela jest umo?liwienie wszystkim uczniom opanowania materia?u na poziomie co najmniej ?rednim i zdania testów potwierdzaj?cych to.

William Morrison poda? przyk?ad lekcji dotycz?cej nauki czytania ze zrozumieniem. Proponuje on nauczycielom nast?puj?ce metody wspierania procesu nauczania:

  • korzystanie z materia?ów do czytania na ró?nych poziomach trudno?ci;
  • stosowanie audiobuków i nagrywanie innych uczniów;
  • tworzenie list trudnych wyrazów;
  • prezentowanie tekstów za pomoc? technik audiowizualnych;
  • pomoc w uczeniu si? czytania na g?os;
  • tworzenie kó?ek zainteresowa?;
  • opracowanie indywidualnych planów nauki;
  • branie pod uwag? indywidualnych stylów ucznia si?.

 

Sesja II/4 Roel Vivit, Michelle Navarre, temat: Niewidoczna konieczno??: Tworzenie kultury szko?y w celu kszta?towania liderów

Sesja prowadzona przez dyrektorów szko?y podstawowej – Michelle Navarre i Roela Vivita, by?a opowie?ci? o Polaris Charter Academyszkole ekspedycyjnej, w której zaj?cia zwi?zane s? z planowaniem i przeprowadzaniem wypraw poza mury szko?y. Podczas nich uczniowie ucz? si? dzi?ki obserwacjom, do?wiadczaniu, prowadzeniu bada? oraz spotkaniom ze specjalistami. W ten sposób realizowana jest najlepsza praktyka nauczania: da? uczniom mo?liwo?? uczenia si? przez dzia?anie.

Na sesji uczestnicy zostali zaproszeni do odwiedzenia szko?y w Chicago. Ka?dy „otrzyma? bilet” i podczas projekcji filmu o szkole na chwil? przeniós? si? do sal pe?nych radosnego uczenia si?, roze?mianych twarzy dzieci i doros?ych. Uczestnicy tak?e byli w dobrych nastrojach, gdy? na samym pocz?tku mieli okazj? wzi?? udzia? w rozgrzewce – p?ywali w budyniu, wspinali si? na najwy?sze szczyty oraz uciekali przed tygrysem. Na koniec wymielili mi?dzy sob? fajerwerki – gesty r?k?, które sta?y si? rodzajem powitania. Wszystko to by?o wst?pem do omówienia filozofii szko?y, której koncepcja opiera si? na pi?ciu punktach Polaris. S? one drogowskazami w pracy wychowawczej dla wszystkich cz?onków szkolnej spo?eczno?ci – nauczycieli, rodziców i uczniów; kluczowym elementem anga?uj?cym wszystkich w rozwój charakteru i umys?u. Integralno??, wspó?czucie, poszukiwanie, krytyczne my?lenie oraz aktywne obywatelstwo - oto podstawowych pi?? warto?ci, wokó? których skoncentrowane jest uczenie si? uczniów. Ci spo?ród szkolnej spo?eczno?ci, którzy wykazuj? si? szczególn? postaw? w realizacji tych warto?ci, otrzymuj? zaszczytny tytu? Lidera ?wiat?a. Otrzymanie tytu?u ?wi?tuje ca?a szko?a i ka?dy cz?onek jej spo?eczno?ci mo?e pogratulowa? uczniowi czy nauczycielowi, który zosta? w ten sposób wyró?niony przez wspólnot?.

Dyrektorka szko?y, Michelle Navarre, pokazywa?a na przyk?adach zaplanowanych dzia?a? i niespodziewanych wydarze?, w jaki sposób w szkole buduje si? ?wiadomo?? to?samo?ci w ka?dym uczniu, od jego najm?odszych lat. Jak podkre?la?a, atmosfera zrozumienia i wspó?pracy nie oznacza rezygnacji z wysoko postawionej poprzeczki. Uczniowie osi?gaj? wysokie wyniki dzi?ki indywidualnemu podej?ciu i wyra?nie okre?lanych standardom. Informacja zwrotna, dawana uczniom krok po kroku, pozwala na wypracowanie imponuj?cych folderów czy gazetek na dany temat. Uczestnicy mogli zapozna? si? z ekspedycj? dotycz?c? ?ycia pszczó? i obejrze? efekty w postaci ró?norodnych materia?ów przygotowanych przez uczniów.

W szkole kilkakrotnie podczas ca?ej edukacji uczniowie prezentuj? wyniki swojej pracy innym – uczniom, rodzicom i nauczycielom. Prezentacja ma uroczysty charakter. Podczas niej ucze? wyja?nia, jakie cele postawi? sobie na pocz?tku drogi, opisuje sposób ich realizacji i przedstawia wyniki ko?cowe – swoj? wiedz? i zdobyte umiej?tno?ci. Najtrudniejsza jest prezentacja na koniec szko?y – podczas niej ucze? pokazuje, ?e jest ju? gotowy do opuszczenia murów Polaris. Dzi?ki takim praktykom szko?a osi?ga bardzo dobre wyniki z egzaminów zewn?trznych.

Zach?camy do odwiedzenia strony szko?y, na której mo?na znale?? tak?e film o niej: http://www.pcachicago.org

 

Sesja II/5 dr hab. Jacek Py?alski, temat: Wychowanie w erze cyfrowej – czy jeste?my na to przygotowani?

„Internet jest jak miasto. S? w nim dobre i gorsze dzielnice.” Czy s? jakie? rozwi?zania?

Kluczowym pytaniem postawionym na sesji by?o: Czy dzisiejsi uczniowie s? bardzo inni ni? kiedy?? Cz?sto si? mówi o wykorzystaniu nowych mediów (np. Internet) w procesie nauczania. Jeszcze cz??ciej mówi si? o Internecie przynosz?cym sporo zagro?e?. W jakim sposób Internet i nowoczesne technologie zmieni?y dzisiejszych m?odych ludzi?

„Kiedy tylko jakie? medium zostaje zdefiniowane jako zagro?enie dla m?odych ludzi, to mo?emy spodziewa? si? kampanii prowadzonej przez doros?ych, którzy b?d? chcieli cenzorowa? lub ogranicza? dost?p do tego medium. Pó?niej nast?puje zmniejszenie zainteresowania, a? do pojawienia si? nowego medium, które znów zaogni publiczn? debat? i podsyci ogie? paniki moralnej”. (Springhall, 1998)

Analiza wyników bada? stan? si? podstaw? do zbudowania strategii i pomys?ów na wychowanie w erze cyfrowej oraz krytycznego spojrzenia na cz??? obecnie wprowadzanych rozwi?za?. Koniecznie trzeba zmieni? perspektyw? i zamiast postrzegania nowych mediów jako zagro?enia, trzeba szuka? odpowiedzi na pytanie jak wykorzysta? owe media pozytywnie . Czy s? jakie? rozwi?zania?

  1. Uczenie gimnazjalistów rozumienia siebie w sieci.
  2. Warto uczy? o netykiecie.
  3. M?odzie? uczy innych, swoich rówie?ników i m?odszych.
  4. Wspólne projekty wymagaj?ce wspó?pracy on-line, np. lip-dub, blogi.
  5. Podstrony, podcasty wszystkiego co si? dzieje w szkole.
  6. Wywiady – kontakt z innymi lud?mi.
  7. E-wolontariat

 

Nast?pna strona...


Projekt wspó?finansowany przez Uni? Europejsk? w ramach Europejskiego Funduszu Spo?ecznego III Priorytet Programu Operacyjnego Kapita? Ludzki. Dzia?anie 3.1


stat4u