Wersja kontrastowa

HOME HARMONOGRAM O EKSPERTACH OPIS SESJI KONTAKT ADRES KONFERENCJI AKTUALNO?CI DLA MEDIÓW


przejd? na stron? g?ówn?


Relacje, najwa?niejsze tezy

Sesja I/1: dr Cynthia Tyson: "W pogoni za mo?liwym: Anga?owanie rodziców i lokalnej spo?eczno?ci dla wzmocnienia odpowiedzialno?ci"

Sesja zacz??a si? od burzy… mózgów, podczas której uczestnicy na pro?b? prowadz?cej zbierali cechy domu ucznia i szko?y. ?wiczenie to sta?o si? podstaw? do znalezienia podobie?stw pomi?dzy tymi dwoma miejscami. Celem tej analizy by?o „zbudowanie pomostu pomi?dzy szko?? a przedszkolem, gdy? dla rodziców i uczniów obydwa te obszary s? bardzo wa?ne”. Dr Tyson zwróci?a uwag?, ?e zaanga?owanie rodziców przek?ada si? na wy?sze oceny, wi?ksz? frekwencj?, motywacj?, lepsz? samoocen?, mniej drugoroczno?ci, mniej zachowa? ryzykownych i agresywnych.  Udzia? zaanga?owania rodziny w sukcesach szkolnych ucznia jest dwukrotnie bardziej znacz?cy ni? sytuacja spo?eczno-ekonomiczna rodziny. Jako wyzwanie dla nauczycieli stawia stworzenie zespo?ów „towarzysz?cych” uczniowi na kolejnych etapach edukacji, z?o?onych z nauczycieli, dyrektorów, rodziców, uczniów, jak równie? przedstawicieli spo?eczno?ci lokalnej.

W XXI wieku nauczyciele nie mog? naucza? samodzielnie – potrzebuj? partnerów-ekspertów, którzy b?d? dzieli? si? wiedz?. Co to znaczy dla nauczyciela? Kim jest ten naj?atwiej dost?pny zasób ekspertów? Oczywi?cie rodzice. Mog? dzieli? si? wiedz?, pomóc  w logistyce, przygotowaniu programów nauczania, oczywi?cie w wychowaniu i dyscyplinowaniu. Wysi?ek w?o?ony w zaanga?owanie rodziców, równie? tych o ni?szym statusie spo?eczno-ekonomicznym jest du?y, ale dotyczy osób, dla których dzieci s? najdro?sze. Tworz? oni zespó? ludzi, którzy mog? pomóc nauczycielowi  w podnoszeniu osi?gni?? ucznia.

Sesja I/2: dr Toni A. Sondergeld: "Liczby w ewaluacji s? wa?ne, lecz nie zawsze mówi? o wszystkim"

Opowiedzia?a o na dwóch rodzajach ewaluacji – podsumowuj?cej i kszta?tuj?cej.

Przedstawi?a przyk?ad badania kszta?tuj?cego w programie w Junior High School, które dotyczy?o, mi?dzy innymi zagadnienia: jak zmieni?a si? frekwencja, w jakim stopniu si? zmieni?a?

Dane liczbowe wskazywa?y na bardzo du?e wzrosty frekwencji, które mog?y ?wiadczy? o sukcesie o?mioletniego programu. Po wywiadach jako?ciowych okaza?o si?, ze du?y wp?yw na taki wynik mia?a inaczej prowadzona dokumentacja szko?y, zwi?kszenie liczby telefonów nauczycieli do domów uczniów i wreszcie sam program.

Z tego przyk?adu wida?, ?e nie tylko dane liczbowe s? wa?ne w ewaluacji. Aby mo?na postawi? trafne wnioski, ewaluatorzy musz? zna? kontekst badania, czyli przeprowadzi? ewaluacj? jako?ciow?.

W drugiej cz??? sesji osoby uczestnicz?ce zosta?y postawione w roli badaczy, którzy najpierw wyci?gaj? wnioski na podstawie samych liczb, a nast?pnie otrzymali pewne kontekstowe informacje.

Rekomendacje ulega?y zmianie po poznaniu opinii badanych nauczycieli i administracji.

Sesja I/5: dr Joop Teunissen: "Holenderski Inspektorat Edukacji – co robimy: ewaluacja i ocena szkó?", dr Lucian Ciolan: "Wpajanie profesjonalizmu: rola ewaluacji w szkole. Polityka i praktyka w nauczaniu przedakademickim w Rumunii"

Dr Joop Teunissen zaprezentowa? nam Inspektorat Edukacji jako instytucj?, która cho? wchodzi w sk?ad Ministerstwa O?wiaty zachowa?a du?? niezale?no??. G?ówne zadania tej instytucji dotycz? oceniania, ewaluowania (i stymulowania).
Dr Joop Teunissen zwróci? uwag? na skoncentrowanie si? inspekcji na szko?ach niespe?niaj?cych standardów, szko?ach s?abych. W raportach z ewaluacji i kontroli zewn?trznej du?? role odgrywaj? wyniki ewaluacji wewn?trznej. W Holenderskich szko?ach ewaluacja wewn?trzna przeprowadzana jest przez zespó? wybrany przez Zarz?d Szko?y. W sk?ad zespo?u mog? wchodzi? niezale?ni eksperci, rodzice, osoby zaufane dla szko?y, pracownicy uczelni wy?szych. Prowadz?cy podkre?li? autonomiczny charakter ewaluacji wewn?trznej.W swojej prezentacji podkre?li? konsekwencje dla szkó?, które nie wype?niaj? standardów.Je?eli wyniki na to wskazuj? inspektorat natychmiast ??da planu poprawy, jako?ci. Plan musi zosta? zrealizowany w ci?gu dwóch lat.
Szko?a nie mo?e osi?ga? wyników poni?ej standardu przez okres d?u?szy ni? trzy lata.

Drugim prelegentem by? dr Lucian Ciolan, który prezentowa? model  ewaluacji w Rumunii. Zwraca? uwag? na nieskuteczno?? dotychczasowych dzia?a? systemowych. Po?ród ró?nych przyczyn jako najwa?niejsza podawa? zbytnie skoncentrowanie na strukturze a nie na rozwi?zaniach dotycz?cych istotnych problemów szkó?. Wskaza? na pozorne dzia?ania szkó? , które „ boj? „ si? ewaluacji zewn?trznej.

Sesja I/6: Petr Drábek: "Czeski system ewaluacji w kontek?cie innych systemów europejskich", Adrian Gray: "Ewaluacja szkó? w Anglii" W sesji wzi??o udzia? dwóch  go?ci.

Petr Drabek z Republiki Czeskiej

Przedstawi? Czeski System Inspekcji szkó? . Powiedzia?, ?e system ten jest systemem ewaluacyjnym, który traktuje szko?? jako ca?o??  i jako ca?o?? podlega zewn?trznemu ogl?dowi.  Ocenie podlegaj? warunki , przebieg procesu oraz wyniki kszta?cenia.  Szko?y funkcjonuj? w oparciu o 12 kryteriów i zwi?zanych z nimi 67 wymaga? /odpowiadaj?ce w naszym systemie obszarom/.  Jednym z najwa?niejszych kryteriów jest zarz?dzanie szko?? przez dyrektora. Istotnym brakiem systemu jest brak wp?ywu inspekcji na bie??c? dzia?alno?? szko?y.

Adrian Gray z Wielkiej Brytani

Przedstawi? histori? i dzie? dzisiejszy angielskiego systemu nadzoru.  Wyró?ni? dwa nurty tego nadzoru – regulacyjny, zwi?zany z kontrol? przestrzegania przez placówki prawa i dotycz?cy g?ównie placówek niepublicznych  oraz system ewaluacyjny, skupiaj?cy si? na kontroli jako?ci.  Dyrektor bierze udzia? w procesie  inspekcji i jest osob? decyduj?c? o jako?ci pracy szko?y

Sesja I/7: d rRoman Shyyan: "Autoewaluacja jako narz?dzie zmian  w ukrai?skim systemie edukacji"

„… zasadniczym celem reformy jest przynoszenie korzy?ci wszystkim uczniom”.

Michael Fullan

Refleksje po sesji eksperckiej „Autoewaluacja jako narz?dzie zmian w ukrai?skim systemie edukacji” dr Roman Shyyan

Najwa?niejsz? cz??ci? spotkania by?a prezentacja realizacji programu „Szko?y na miar? XXI w.” na Ukrainie.   O problemach szko?y rozmawiano  z uczniami. Do wspó?pracy zaproszono najaktywniejszych uczniów, cz?onków klubów europejskich.  Ekspert podkre?la?, ?e to najistotniejsze ?ród?o informacji o szkole, o którym cz?sto zapominaj? politycy. Z do?wiadcze? ukrai?skich wynika, ?e efektem pracy uczniów by?y dojrza?e, ciekawe pomys?y zmian systemowych.

Uczniowie w grupach odpowiadali na pytania:

  • Jakie powinny by? szko?y, aby naucza? jak by? skutecznym w doros?ym ?yciu? Jakie umiej?tno?ci trzeba posiada?, aby odnie?? sukces?
  • Jaka powinna by? szko?a, by przygotowa? do osi?gni?cia sukcesu w przysz?o?ci? Które umiej?tno?ci s? do tego potrzebne?
  • Kim chcia?by? by? w przysz?o?ci? W jaki sposób szko?a mo?e ci w tym pomóc?
  • Na jakie niesprawiedliwo?ci natchn??e? si? ty i twoi koledzy?
  • Czy podzia? wed?ug ich uzdolnie? i potrzeb jest w?a?ciwy? Dlaczego?
  • Jak przezwyci??y? przemoc w szkole?
  • Jakiego rodzaju wsparcia i pomocy potrzebuj? wasi nauczyciele?
  • Jak poprawi? wizerunek szko?y w spo?eczno?ci? Jaka jest w tym twoja rola, twoich rodziców i dyrektora szko?y?

W?ród kluczowych umiej?tno?ci, które zdaniem uczniów powinna kszta?towa? szko?a  znalaz?y si? obok siebie: praca w grupach, patriotyzm, dobre zachowanie i … mi?o??. M?odzi ludzie akcentowali  konieczno?? wspó?pracy ca?ej spo?eczno?ci szkolnej. W dojrza?y sposób spostrzegali proces uczenia si?- ich zdaniem nauczyciele i uczniowie powinni uczy? si? wzajemnie od siebie.

Ta cz??? wyk?adu poch?on??a uczestników w czasie refleksji- dzielono si? dobrymi praktykami w??czania uczniów w proces zmiany szko?y. Okazuje si?, ?e w tym obszarze nie dziel? nas ?adne granice.

Sesja I/8: Elin Evenrud: "Norwegian Folk High School – Wolno?? nauczania bez ustalonych programów i formalnej ewaluacji", dr Marta Chrab?szcz: "Uczniowie zarz?dzaj? szko???!"

W trakcie tej sesji dowiedzieli?my si? od Elin Evenrud o roli relacji mi?dzy poszczególnymi grupami w szkole opartych na dialogu i wspó?odpowiedzialno?ci. W norweskich szko?ach ludowych uczniowie s? zaanga?owani w podejmowanie najwa?niejszych decyzji (równie? finansowych i dotycz?cych zatrudnienia nauczycieli), oraz w tworzenie ramówki tematów, którymi w najbli?szym czasie chc? si? zajmowa?. Uczniowie posiadaj?cy ciekawe umiej?tno?ci mog? te? podzieli? si? nimi w trakcie zaj?? dydaktycznych z innymi uczniami i nauczycielami prowadz?c okre?lony przedmiot.

Z kolei Marta Chrab?szcz opowiedzia?a nam, w jaki sposób mo?na w??czy? uczniów w proces ewaluacji wewn?trznej w szkole tworz?c zespó? ewaluacyjny, który planuje i przeprowadza ewaluacj?.

Oba podej?cia koncentruj? si? na wspó?odpowiedzialno?ci uczniów za szko?? i swój proces uczenia si? oraz nabywaniu umiej?tno?ci krytycznego my?lenia.

Sesja II/3: Richard Smith: "Innowacyjny paradygmat dla uczenia si? i przywództwa w XXI wieku", Ma?gorzata Szczepanek: "Dobra praktyka stosowana w szkole w obszarze Zarz?dzania, wymaganie 4.1 Funkcjonuje wspó?praca w zespo?ach"

Podczas sesji Richarda Smitha pad?y pytania, które na co dzie? towarzysz? w pracy osobom uczestnicz?cym w konferencji:

Jak powinno wygl?da? nauczanie w 21 wieku?

Co wobec szybko zachodz?cych zmian we wspó?czesnym ?wiecie powinno by? celem dzisiejszych szkó??

Czego potrzebuj? uczniowie – ?eby nie czuli si? przera?eni wyzwaniem, które staje przed nimi w momencie uko?czenia szko?y – polegaj?ce na konieczno?ci znalezienia swojego miejsca w ?wiecie?

Bardzo ciekawa by?a metafora edukacji jako roweru od którego nauczyciele boj? si? odkr?ci? boczne ko?a – czyli powierzy? uczniom odpowiedzialno?? za w?asne uczenie si?.  To w?a?nie samodzielno??, umiej?tno?? uczenia si? i kreatywno??, zdaniem Richarda Smitha s? jednymi z podstawowych umiej?tno?ci, które mog? pomóc uczniom – i nam wszystkim – w radzeniu sobie z nieznanym, które nadejdzie. W ko?cu „najlepszym sposobem na przewidzenia przysz?o?ci jest wymy?lenie jej.” Zanim do tego dojdzie konieczne jest te? przedefiniowanie roli nauczyciela. Powszechny obecnie obraz nauczyciela – wykonuj?cego prac? za uczniów (mówi?cego im czego i jak si? uczy?) musi si? zmieni?. Nauczyciele, dobrzy nauczyciele to osoby, które potrafi? organizowa? warunki do samodzielnej nauki, facylitowa? procesy uczenia si? i efektywnej komunikacji i wycofywa? si? – zostawiaj?c uczniom przestrze? do testowania i realnych dzia?a?.

Podczas wyst?pienia Ma?gorzata Szczepanek opowiada?a o swoich do?wiadczeniach z pracy z ponad 150 osobowym zespo?em kadry pedagogicznej zatrudnionej w Specjalnym O?rodku Szkolno Wychowawczym im. L.Braille’a.

Wspó?praca – czy te? raczej wprowadzenie nowego modelu wspó?pracy – anga?uj?cego samodzielne zespo?y nauczycieli dotyczy?o realizacji innowacji pedagogicznej  „Bli?ej ?wiata – od konkretu do abstrakcji”. Szczegó?owe cele projektu zosta?y ustalone po przeprowadzeniu wcze?niej, z partnerami, bada? grupy osób pracuj?cych z dzie?mi niewidomymi i g?uchoniemymi oraz z bada? samych uczniów. Z bada? wy?oni? si? obraz edukacji raczej dla przetrwania ni? dla rozwoju – nauczyciele postanowili to zmieni? – zmieniaj?c w?asne zasady i formy pracy oraz stwarzaj?c uczniom nowe sytuacje ucz?ce, pozwalaj?ce na rozwijanie samodzielno?ci. 

Oto niektóre z wymienionych przez prelegentk? korzy?ci z wprowadzonych i obecnie funkcjonuj?cych rozwi?za?: rozwój kreatywno?ci nauczycieli, wprowadzenie innowacyjnych metod terapeutycznych, sprawnie dzia?aj?cy wewn?trzszkolny system doskonalenia nauczycieli anga?uj?cy do regularnej wspó?pracy rodziców i wzrost motywacji do dzia?ania u dzieci. I przede wszystkim przekonanie – ?e prawdziwe przywództwo pozwala i zach?ca przedstawicieli ca?ej spo?eczno?ci szkolnej do bycia liderami i brania odpowiedzialno?ci za realizowane dzia?ania.

Sesja II/4: Fiona Christie, Marlene Galshan: "Zarz?dzanie autoewaluacj? szko?y", Jacek Stec: "Normy spo?eczne w szkole – nasz pomys? na ich kszta?towanie"

Autoewaluacjaw szkole mo?e by? domen? nie tylko nauczycieli, ale i rodziców oraz uczniów. Dzieci w szkole mog? ocenia? swoj? prac?, jak i (odpowiednio do tego przygotowane) prac? swoich rówie?ników w oparciu o przyj?ty schemat:

Cel?

Zastanów si?, jak dobrze zosta?y zrealizowane zadania.

Dlaczego?

Zastanów si?, czego nauczy?y uczniów zadania.

Jak?

  • Dyskusja jako?ciowa
  • Pisanie celowe
  • Zadawanie „dobrych” pyta? – (zmuszaj?cych do dalszych przemy?le?)

Dzi?ki temu tworzymy w placówce kultur? autoewaluacji, która jest dla wszystkim czym? absolutnie powszednim.

Ewaluacja wewn?trzna w szkole jest zaplanowana i systematycznie realizowana równolegle do rocznego planu naprawczego, który powstaje na ko?cu roku szkolnego w wyniku refleksji po podsumowaniu dzia?a? szko?y i nauczycieli w bie??cym roku szkolnym.

Z kolei wprowadzanie norm spo?ecznych w szkole mo?e by? procesem opartym na otwartej dyskusji na temat tych norm w szkole (dyskutuj? nauczyciele, uczniowie i rodzice) – jakie to powinny by? normy, jaki jest ich cel? Zasady obowi?zuj?ce w szkole nie s? wi?c czym? narzuconym, tylko stanowi? rodzaj umowy spo?ecznej, która jest zawi?zywana po to, aby w szkole mo?na by?o si? uczy? i czu? si? bezpiecznie. Nauczyciele musz? by? przygotowani na to, ?e uczenie si? uczniów w?a?ciwych zachowa?, to proces, który musi trwa? w czasie, w zwi?zku z czym nie mo?na si? zniech?ca? i pozwala? uczniom na ?amanie wcze?niej przyj?tych norm i zasad. Wa?na kwesti? jest to, ?e normy oraz prawa i obowi?zki dotycz? w takim samym stopniu uczniów jak i nauczycieli, dzi?ki czemu system wychowawczy jest spójny, poniewa? nauczyciele swoim przyk?adem modeluj? zachowania uczniów.

Sesja II/5: Isobel McGregor, Anna Boni: "Podej?cie szkockie do poprawy jako?ci", Daniel Andúgar Caravaca: "Hiszpa?skie podej?cie do ewaluacji i kontroli"

Ewaluacja wewn?trzna a brzydkie kacz?tko – Szkocja krajem autoewaluacji.

System szkocki ??czy ewaluacj? wewn?trzn? i zewn?trzn?. Bardzo wa?na jest ewaluacja wewn?trzna. Nie powinna by? ona jak brzydkie kacz?tko, które przegl?daj?c si?  w wodzie zobaczy?o ?ab?dzia.

To co robi si? w Szkocji oparte jest na konsensusie spo?ecznym, a nie wy??cznie na odgórnych regulacjach prawnych. Dlatego w?a?nie praktyka ewaluacji wewn?trznej poprzedzi?a zapisy prawne.

W Szkocji g??boko wierzy si? ,?e dobra i trwa?a poprawa jest mo?liwa,  gdy szko?a zna swoje dzia?ania i bierze odpowiedzialno?? za w?asn? prac?. Zna? swoje dzia?ania, to dla szkockiego systemu ewaluacji zbiera? obiektywne dane.

Za podnoszenie jako?ci pracy szko?y odpowiada nie tylko dyrektor. Ka?da szko?a ma krytycznego przyjaciela z rady lokalnej i inspektora regionalnego, mo?e on wchodzi? w sk?ad zespo?u kontrolnego, wspiera szko??.

Niezwykle wa?ne jest upowszechnianie dobrych praktyk, które przekazuje si? innym szko?om i ?rodowisku lokalnemu.

Nad modelem szkockiej ewaluacji pracuje si? od 1983 roku, poddawany jest on autoewaluacji z udzia?em uczniów, których inspektorzy pytaj? o zakres ewaluacji, konieczno?? jej przeprowadzenia i  skuteczno??.

Nie inspektorzy zmieniaj? szko?y na lepsze a nauczyciele i dyrektorzy.                                                                                                                                                                          

Hiszpa?skie podej?cie do ewaluacji i kontroli

Murcia  to jedna z 17  autonomicznych wspólnot  Hiszpanii.

Zadania inspektoratu realizowane s? na poziomie narodowym i regionalnym, autonomicznym.

Inspektorzy  pracuj?  cztery lata z jedn? grup? szkó? w regionie.

Jednym z ich zada? jest organizowanie egzaminów kwalifikacyjnych dla nauczyciela  sta?ysty i nauczyciela zawodowego oraz  ocena pracy, je?li o ni? wyst?pi?.

Je?li chodzi o ewaluacj? placówek, to wewn?trzna  cz?sto jest formalnym rocznym sprawozdaniem dla inspektorów i nie wp?ywa na podnoszenie jako?ci pracy szko?y. Zewn?trzna natomiast sprawdza umiej?tno?ci uczniów i jest obowi?zkowa. Dzia?ania te prowadz? nauczyciele. Do tej pory nie by?o mo?liwo?ci wykorzystania zebranych w ten sposób  danych, na przyk?ad poprzez porównanie wyników szkól regionów.

Sesja II/8: Janina Stojak, Jaros?aw Pietrzak: "Jak wykorzysta? raport z ewaluacji do rozwoju szko?y"

Warsztat po?wi?cony pracy nad raportem ewaluacji. Prowadz?cy zaproponowali do?wiadczenie metody szukania przyczyn zaistnia?ych w placówce zjawisk, a nast?pnie refleksj? nad tym jak t? metod? uczestnicy mog? zastosowa? w swoich ?rodowiskach.

Punktem wyj?cia by?a rozmowa na temat wymaga? pa?stwa wobec szkó? i placówek, które powinny by? dla nas wyzwaniem nie tylko w czasie ewaluacji zewn?trznej, ale na co dzie?.

Prowadz?cy zwrócili równie? uwag? na fakt, ?e raport nie dotyka ca?ej z?o?ono?ci pracy placówek, powinien by? zaproszeniem do stawiania ci?g?ych pyta?.

Drug? cz??ci? spotkania by? warsztat. Osoby uczestnicz?ce, po lekturze fragmentów raportów, próbowali szuka? problemów placówki, nast?pnie ich przyczyn. Kolejny krok to pog??biona analiza przyczyny ka?dej z przyczyn.

Odby?a si? tu wa?na dyskusja o tym, ?e pracownicy szkó? mog? wyprze? pewne informacje, przejmuj?c je za dobr? monet?. Podobnie rzecz si? ma z ró?nymi zbitkami s?ów w raportach typu: „szko?a dokonuje analizy ilo?ciowej i jako?ciowej analizy wyników”, kiedy brakuje informacji o jako?ci i u?yteczno?ci tego typu analiz.

Jedno jest pewne: to od samej grupy nauczycieli zale?y jak wnikliwie b?dzie reflektowa?a zapisy w raportach, które mog? przenie?? si? na trafne stawianie sobie celów, planowanie dzia?a?, wreszcie podnoszenie jako?ci swojej pracy.

 

SESAJA I.4

Fiona Christie, Marlene Galshan Zarz?dzanie autoewaluacj? szko?y, Grzegorz Lech Po co szkole stowarzyszenie lub fundacja?

Szefowe szko?y podstawowej Stenhouse w Edynburgu (Szkocja) przedstawi?y stosowany przez nie model autoewaluacji. Jako niezb?dne warunki do u?ytecznej ewaluacji wskaza?y szczero?? i dowody,  kryteria, ustalone wspólnie przez rad? pedagogiczn? oraz uwzgl?dnienie g?osu wszystkich grup zwi?zanych ze szko??.

 Udowodni?y uczestnikom sesji, ?e ewaluacja wewn?trzna nie musi by? zbieraniem stosów papierów: dokumentacja z ca?ego roku bada? zmie?ci?a si? w jednym niewielkim segregatorze, który przywioz?y ze sob?. Jak to mo?liwe? Dzi?ki ustaleniu sensownych priorytetów ewaluacji raz do roku, bardzo prostym narz?dziom i prowadzeniu autoewaluacji przez ka?dego nauczyciela w szkole.

Jedn? z dobrych praktyk w tym systemie jest stosowanie autoewalucji przez uczniów – uczenie ich ustalania celów S.M.A.R.T,  praktyka oceny rówie?niczej.

Uczestnicy sesji byli szczególnie zainteresowani systemem doskonalenia nauczycieli w Szkocji, gdzie zaj?cia z ewaluacji s? integraln? cz??ci? edukacji przysz?ych nauczycieli.

Po co szkole stowarzyszenie lub fundacja, mgr Grzegorz Lech
Prelegent podzieli? si? swoimi do?wiadczeniami dotycz?cymi  zak?adania i prowadzenia stowarzysze? i fundacji. Pad?y argumenty za zak?adaniem organizacji pozarz?dowych przy szko?ach i przyk?ady dzia?a? prowadzonych przez nie. Konkluzja: szko?y mog? dzia?a? tam gdzie prawo pozwala, organizacje pozarz?dowe dzia?aj? tam gdzie prawo nie zabrania, i dzi?ki temu udaje si? du?o, du?o wi?cej.

SESJA III.1

dr Danuta Elsner, Krzysztof Bednarek Dwa lata ewaluacji wewn?trznej w opiniach ?rodowisk edukacyjnych – doniesienie z bada?

Autorzy przeprowadzili w okresie od listopada 2011 do marca 2012 badania, których celem by?o: zebranie informacji na temat realizacji rozporz?dzenia o nadzorze w cz??ci dotycz?cej  ewaluacji wewn?trznej oraz zebranie propozycji usprawnie?. Badanie przeprowadzono w szko?ach na terenie województwa ?l?skiego. ?ród?em informacji by?y materia?y dotycz?ce ewaluacji wewn?trznej, wywiady z dyrektorami i cz?onkami zespo?ów ewaluacyjnych oraz ekspertami. U?yte metody badawcze to: analiza dokumentów, wywiady grupowe, studia przypadków oraz wywiady eksperckie.

Pierwsz? wa?n? kwesti? poruszan? w badaniu by? sposób rozumienia poj?cia „ewaluacji wewn?trznej”. Autorzy przedstawili przegl?d sposobów rozumienia tego czym ewaluacja wewn?trzna jest dost?pnych w literaturze oraz sposoby rozumienia przez praktyków uczestnicz?cych w badaniu. Wa?n? obserwacj? by?o stwierdzenie, ?e badani praktycy nie odwo?ywali si? w swych wypowiedziach do literatury przedmiotu, wr?cz ca?kowicie j? ignorowali. Wi?za?o si? to ze wskazywan? przez autorów wyst?pienia rozbie?no?ci? pomi?dzy stanem my?lenia  (a tak?e dzia?a? praktycznych w szkole)praktyków edukacji o ewaluacji wewn?trznej a postulowanym sposobem rozumienia i id?cymi za nim „w?a?ciwymi” dzia?aniami praktycznymi.

Po przedstawieniu stanu „ewaluacji wewn?trznej” jaki wy?ania si? z bada?, autorzy przedstawili propozycj? usprawnie? w procesie ewaluacji wewn?trznej w szko?ach: stworzenie wskazówki dobrej praktyki; okre?lenie standardów ewaluacji wewn?trznej; wprowadzenie „krytycznych przyjació?”; wspólne ewaluacje wewn?trzne prowadzone przez kilka placówek; coaching oraz benchmarking.

Podsumowanie wyst?pienia zawiera?o dodatkowo kilka bardziej ogólnych postulatów zmierzaj?cych do zmian w ewaluacji wewn?trznej takich jak: zmiany w prawie o?wiatowym, opracowanie i realizacj? ró?norodnych szkole? promuj?cych ewaluacj? wewn?trzn? oraz ucz?cych konkretnych metod jej prowadzenia.  W?ród przedstawionych postulatów pojawi?a si? te? sugestia zmian w ewaluacji zewn?trznej, które mia?yby zwi?ksza? rang? i znaczenie ewaluacji wewn?trznej oraz postulat powi?zania systemu wsparcia z systemem ewaluacji wewn?trznej.

 

SESJA III.4

Jacek Jakubowski Wspó?praca oparta na empatii

Jacek Jakubowski mówi? o empatii wyja?niaj?c czym jest, jakim mechanizmom wszyscy podlegamy.

Empatia to jest cz??? emocji cz?owieka – moje emocje zwi?zane z innymi osobami. W empati? jeste?my wyposa?eni wszyscy tyle, ?e czasami empatia bywa niedojrza?a.

Aktualnie ?yjemy w czasach, do których nasz mózg nie jest przystosowany. Lubimy stabilizacj?, a ?yjemy w niepewno?ci, bo wiedza narasta w tempie geometrycznym. Jednym z elementów zmiany, która si? dzieje jest definicja lidera. Od tysi?cy lat porz?dek budowany by? na hierarchii. Lider jest na górze – dominuje, decyduje, ocenia. W tej chwili mówi si? , ?e lider s?u?y innym, buduje partnerskie relacje, wspiera. Zatem ?yjemy „w drodze” mi?dzy star? organizacj?, starymi nawykami, a organizacj? ucz?c? si?. Wiemy, jak powinni?my post?powa? w organizacji ucz?cej si?, ale ca?y czas daj? zna? o sobie stare nawyki. Cywilizacyjna zmiana rozbija stare nawyki, powoduje, ?e potrzebne s? nowe, ale tych jeszcze nie wykszta?cili?my.

W drugiej cz??ci sesji osoby uczestnicz?ce, w parach, ?wiczy?y aktywne s?uchanie, które sta?o si? pretekstem do refleksji o w?asnych emocjach i empatii dla innych.

SESJA III.5

dr Robin Precey Szko?y w zró?nicowanym i skomplikowanym ?wiecie: w jaki sposób zach?ca? i wspiera? dyrektorów szkó? w podnoszeniu osi?gni?? uczniów

 

Rzeczywisto??, w jakiej funkcjonuj? szko?y jest bardzo z?o?ona. Na jej funkcjonowanie maj? wp?yw trzy obszary: polityka, praktyka, teoria i badania. Nauczyciele, inspektorzy i dyrektorzy szkó? musz? je bra? pod uwag?.

 

G?ówne tezy zwi?zane z jako?ci? edukacji obejmuj? nast?puj?ce przekonania:

1.       Jako?? nauczania i uczenia si? to najwa?niejszy czynnik wp?ywaj?cy na efektywn? edukacj?.

2.       System edukacyjny jest tym lepszy im wy?sze s? kompetencje i umiej?tno?ci nauczycieli.

3.       Szko?y powinny mie? wysoki poziom autonomii przy wysokim poziomie odpowiedzialno?ci.

4.       Pa?stwo ma obowi?zek zadbania o te dzieci, które maj? mniejsze szanse.

 

Du?ym zagro?eniem dla efektywno?ci systemów edukacyjnych jest fakt, ?e w wielu systemach stosuj?cych ewaluacj? staje si? ona dla szkó? o wiele wa?niejsza, ani?eli warto?ci stoj?ce u podstaw systemów.

 

Wiele uwagi po?wi?cono przedstawieniu wyników bada? na temat sposobu osi?gania wysokiej skuteczno?ci w uczeniu si?. W?ród zaprezentowanych wniosków pojawi?y si? nast?puj?ce tezy:

 

-          wszystkie dzieci powinny by? uprawnione do edukacji na pewnym poziomie,

-          system powinien by? oparty na zasadzie sprawiedliwo?ci (niektórzy uczniowie potrzebuj? wi?kszego wsparcia),

-          nie zawsze jako?? i standardy s? synonimiczne,

-          musimy reagowa? na potrzeby (nie tylko ekonomiczne, ale i spo?eczne i kulturowe),

-          potrzebna jest równowaga pomi?dzy potrzebami pa?stwowymi, lokalnymi i indywidualnymi,

-          nauczycielom potrzebne jest przewodnictwo, a nie recepty i przepisy na dzia?ania,

-          wa?na jest ci?g?o?? spójno??, zbyt wiele zmian w edukacji prowadzi do utraty równowagi,

-          dzia?ania powinni?my opiera? na dowodach, które musz? by? obiektywne i nie wynika? z osobistych przekona?,

-          nale?y umo?liwi? nauczycielom profesjonalne dzia?ania (krytyka zale?no?ci, uleg?o?ci, sztywnych prawnych ram reguluj?cych wszystko),

-          niezwyk?? wag? maj? dobre relacje pomi?dzy uczniem a nauczycielem. Warto, aby by?y to relacje personalne oparte o osobisty kontakt,  a nie wy??cznie relacje funkcjonalne.

 

SESJA III.6

Prof. dr Barbara Behrnd-Wenzel Warsztaty doskonal?ce umiej?tno?ci komunikacyjne

,„Komunikacja jest ro?link? bardzo wra?liw?” – warsztaty po?wi?cone komunikacji, prowadzone przez prof. Dr Barbar? Behrnd-Wenzel pokazywa?y trzy p?aszczyzny komunikacji:

·         indywidualn?

·         grupow?

·         komunikacj? w organizacji

Ekspertka podkre?li?a znaczenie komunikacji w pracy nauczycieli, dyrektorów i wizytatorów. Uczestnicy mieli mo?liwo?? prze?wiczenia stosowania komunikatów „ja”, brali równie? udzia? w symulacji spotkania nauczycieli wykorzystuj?cego metod? interwizji grupowej, któr? uznali za przydatn? w pracy szko?y.

SESJA IV.4

dr hab. Joanna Michalak, prof. U? Przywództwo edukacyjne: Rola dyrektora w kreowaniu kultury organizacyjnej szko?y

Szeroko zaprezentowano wymiary przywództwa:

a)      wspieranie – umacnianie poczucia w?asnej warto?ci osób, z którymi pracujemy,

b)      u?atwianie interakcji – jak si? czuj? nauczyciele w pokoju nauczycielskim, czy przywódca potrafi stworzy? relacje pomi?dzy pracownikami

c)       nacisk na cele – pobudzanie entuzjazmu  pracowników i zogniskowanie uwagi na celach,

d)      u?atwianie pracy –

Rozumienie istoty zmian dokonuj?cych si? w szkole czy szerzej w systemie o?wiaty jest warunkiem koniecznym skutecznego przywództwa. Jego znaczenie wzrasta wraz z tym, jak zmiana staje si? nieod??cznym elementem funkcjonowania szko?y.
Dla efektywnego przywództwo w szkole niezwykle wa?ne jest odpowiadanie na najwa?niejsze wyzwania:

-          partycypacj?,

-          specyficzn? natura przywództwa edukacyjnego (nie mo?e by? zwi?zane wy??cznie z rol? dyrektora),

-          zmienne i nieprzewidywalne otocznie szko?y,

 

Profesor Joanna Michalak omówi?a tak?e najwa?niejsze elementy my?lenia strategicznego:

-          ka?da zmiana wymaga jej antycypacji,

-          zmiana powinna odnosi? si? do celów i warto?ci i nie mo?emy traci? jej z oczu,

-          powinna by? dok?adnie przemy?lana, obejmowa? obszary szko?y maj?ce wp?yw na ?yciowe szanse uczniów.

Zrównowa?ony d?ugofalowy rozwój powinien obejmowa? trzy zasadnicze platformy:

1.       Solidarno?? wszystkich ludzi – w przestrzeni (lokalne, regionalne, krajowe, ?wiatowe)

2.       Orientacja na przysz?e pokolenia (zadba?, by dzisiaj dokonywane wybory nie ograniczy?y swobody przysz?ych pokole?, próbowa? okre?li?, wp?yw zmiany)

3.       Wspó?uczestnictwo – zaanga?owanie wszystkich uczestników ?ycia spo?eczno – gospodarczego w regionie.

Siedem zasad zrównowa?onego rozwoju:

-          uczenie si? jako najwa?niejsze zadanie szko?y (promowanie uczenia si?, podtrzymywanie i ochrona)

-          wytrwa?o?? (koncentrowanie si? na d?ugiej perspektywie czasowej, przygotowywanie si? równie? na gorszy czas, nie by? zbyt zuchwa?ym, pami?ta?, ?e nie jest si? niezast?pionym – cho?by nie wiem jak by? charyzmatycznym i tak wszyscy umieraj?)

-          rozleg?o?? (nie dzia?anie jednostek lecz interakcje pomi?dzy nimi maj? niezwykle wa?ne znaczenie),

-          sprawiedliwo?? – trwa?e przywództwo nie czyni szkód w ?rodowisku, znajduje sposoby na dzielenie si? wiedz? i ?rodkami z s?siednimi szko?y i lokalnymi spo?eczno?ciami,

-          ró?norodno?? – budowanie sieci powi?za?,

-          zaradno?? – nie wolno marnowa? zasobów ludzkich,

-          ochrona – uznanie dla przesz?o?ci,

Dyrektorzy zatem powinni:

-          budowa? odpowiedni klimat,

-          czyni? uczenie si? priorytetem

-          dba? o tworzenie warunków dla dog??bnego uczenia si? wszystkich uczniów,

-          dba? o poszerzenie wiedzy o uczeniu si?,

-          anga?owa? rodziców w uczenie si? ich dzieci.

 

SESJA IV.6

Przemys?aw Radwan RohrenschefLokalni politycy -  przywódcami edukacyjnymi?
Po przedstawieniu si? rozpocz?li?my od pytania: jak rozumiemy przywództwo, co nas do tego poj?cia przyci?ga, co odpycha? Cz?owiek z celem, wskazuj?cy jak go zrealizowa?, z grup?/bez grupy? To pierwsze odpowiedzi.
A po có? nam przywódcy? Dyskusja ponios?a nas w kierunku: do wprowadzenia zmiany, wprowadzania porz?dku, ale i ku tworzeniu przysz?o?ci. Bo przywódca nakierowany jest na przysz?o??, pracuje nad tym, co jeszcze nieznane, my?li o tym, co b?dzie za 10-15 lat, marzy i wierzy, ?e marzenia mo?na zrealizowa?. I to go motywuje. Wypowiedzi te sta?y si? kanw? dla prowadz?cego do zbudowania „chmury poj??” zwi?zanych z przywództwem, w?ród których znalaz?y si?: wizja, marzenia, ludzie, dziedzictwo, odpowiedzialno??, odwaga, zmiana, s?u?ebno??, wp?yw.
Od rozwa?a? o przywództwie w ogóle przesz?o nasze spotkanie w drugie zagadnienie, zagadnienie przywództwa edukacyjnego w spo?eczno?ciach lokalnych.
Edukacyjna polityka lokalna, podobnie jak inne typy polityk, jest mieszank? interesów (które zwykle najlepiej wyczuwamy), oraz pogl?dów i faktów. Jej specyfik? jest mieszanie si? w procesie decyzyjnym d??e? lokalnych (rada, w?adza wykonawcza) z d??eniami centralnymi – np. rz?dowymi. Zagadnieniem tej cz??ci spotkania sta?o si? zagadnienie, jak budowa? swój wp?yw. Wskazano dwa kierunki dzia?a?: po?redni, w którym pracuj?c najpierw z dzie?mi, oddzia?ujemy na rodziców a ko?czymy na spo?eczno?ci obywateli. Drugim kierunkiem by?yby dzia?ania bezpo?rednie, nakierowane na lokalne instytucje, media, a w ko?cu sam? lokaln? w?adz?.
Szczypta zagro?e? blokuj?cych rozwój polityki lokalnej (od niskiej partycypacji mieszka?ców po brak ?wiadomo?ci problemu oraz brak korelacji mi?dzy instytucj? w?adzy lokalnej a mieszka?cami po koncentracj? w?adzy) pozostawi?a nas w oczekiwaniu na sesj? implementacyjn?.

Za? g?ówne podsumowanie spotkania zawrze? mo?na w my?li:
PRZYWÓDCY LOKALNI MOG? STA? SI? POLITYKAMI EDUKACYJNYMI, ZA? POLITYCY LOKALNI MOG? STA? SI? PRZYWÓDCAMI EDUKACYJNYMI.

SESJA IV.8
Olga Wasilewska, Tomasz Kasprzak Europejska sie? przywództwa w szkole. Co nam mo?e da?? Jak j? wspiera??

Prowadz?cy sesj? rozpocz?li j? od próby przyjrzenia si? ró?norodno?ci sposobów rozumienia przez uczestników spotkania poj?cia „przywódca”.  Zwrócili nast?pnie uwag? na fakt, ?e jako?? przywództwa okazuje si? wed?ug wielu najnowszych bada? jednym z kluczowych czynników wp?ywaj?cych na podnoszenie poziomu nauczania w szko?ach. Zaprezentowali te? wyniki bada? nad przywództwem w ró?nych krajach europejskich.

G?ównym celem prezentacji by?o przedstawienie za?o?e? finansowanego przez Komisj? Europejsk? projektu „Europejskiej Sieci Przywództwa w Szkole”. Projekt ten realizowany jest we wspó?pracy przez kilkadziesi?t organizacji zajmuj?cych si? kszta?ceniem liderów edukacyjnych z ró?nych krajów europejskich. G?ównym jego celem jest: stymulowanie dyskusjo o przywództwie edukacyjnym; wspieranie bada? nad przywództwem w edukacji; propagowanie przyk?adów dobrych praktyk; wspieranie zmian legislacyjnych w systemach edukacji w Europie. W projekcie okre?lono te? g?ówne priorytety oraz trendy zmian i wyzwania stoj?ce zdaniem uczestników projektu przed systemami przygotowania, doboru i doskonalenia zawodowego liderów  edukacyjnych.

W tym kontek?cie autorzy umie?cili prezentacj? prowadzonych przez Instytut Bada? Edukacyjnych bada? nad my?leniem kadry kierowniczej polskiej edukacji o g?ównych problemach w kierowaniu szko??. Wymieniane przez bior?cych udzia? w badaniu dyrektorów problemy praktyczne przedstawione zosta?y szczegó?owo w kilku ogólnych obszarach, takich jak: zasoby szko?y; procesy edukacyjne, misja i to?samo?? szko?y, relacje szko?y z ró?nymi partnerami wokó? niej, wizerunek spo?eczny szko?y i edukacji w ogóle.

Na zako?czenie dokonano próby oceny, który z priorytetów  sformu?owanych przez „Europejsk? Sie? Przywództwa w Szkole” jest kluczowy dla polskiego systemu edukacyjnego w opinii uczestników sesji. 

 

 

SESJA III.1

dr Danuta Elsner, Krzysztof Bednarek Dwa lata ewaluacji wewn?trznej w opiniach ?rodowisk edukacyjnych – doniesienie z bada?

Autorzy przeprowadzili w okresie od listopada 2011 do marca 2012 badania, których celem by?o: zebranie informacji na temat realizacji rozporz?dzenia o nadzorze w cz??ci dotycz?cej  ewaluacji wewn?trznej oraz zebranie propozycji usprawnie?. Badanie przeprowadzono w szko?ach na terenie województwa ?l?skiego. ?ród?em informacji by?y materia?y dotycz?ce ewaluacji wewn?trznej, wywiady z dyrektorami i cz?onkami zespo?ów ewaluacyjnych oraz ekspertami. U?yte metody badawcze to: analiza dokumentów, wywiady grupowe, studia przypadków oraz wywiady eksperckie.

Pierwsz? wa?n? kwesti? poruszan? w badaniu by? sposób rozumienia poj?cia „ewaluacji wewn?trznej”. Autorzy przedstawili przegl?d sposobów rozumienia tego czym ewaluacja wewn?trzna jest dost?pnych w literaturze oraz sposoby rozumienia przez praktyków uczestnicz?cych w badaniu. Wa?n? obserwacj? by?o stwierdzenie, ?e badani praktycy nie odwo?ywali si? w swych wypowiedziach do literatury przedmiotu, wr?cz ca?kowicie j? ignorowali. Wi?za?o si? to ze wskazywan? przez autorów wyst?pienia rozbie?no?ci? pomi?dzy stanem my?lenia  (a tak?e dzia?a? praktycznych w szkole)praktyków edukacji o ewaluacji wewn?trznej a postulowanym sposobem rozumienia i id?cymi za nim „w?a?ciwymi” dzia?aniami praktycznymi.

Po przedstawieniu stanu „ewaluacji wewn?trznej” jaki wy?ania si? z bada?, autorzy przedstawili propozycj? usprawnie? w procesie ewaluacji wewn?trznej w szko?ach: stworzenie wskazówki dobrej praktyki; okre?lenie standardów ewaluacji wewn?trznej; wprowadzenie „krytycznych przyjació?”; wspólne ewaluacje wewn?trzne prowadzone przez kilka placówek; coaching oraz benchmarking.

Podsumowanie wyst?pienia zawiera?o dodatkowo kilka bardziej ogólnych postulatów zmierzaj?cych do zmian w ewaluacji wewn?trznej takich jak: zmiany w prawie o?wiatowym, opracowanie i realizacj? ró?norodnych szkole? promuj?cych ewaluacj? wewn?trzn? oraz ucz?cych konkretnych metod jej prowadzenia.  W?ród przedstawionych postulatów pojawi?a si? te? sugestia zmian w ewaluacji zewn?trznej, które mia?yby zwi?ksza? rang? i znaczenie ewaluacji wewn?trznej oraz postulat powi?zania systemu wsparcia z systemem ewaluacji wewn?trznej.

 

SESJA III.4

Jacek Jakubowski Wspó?praca oparta na empatii

Jacek Jakubowski mówi? o empatii wyja?niaj?c czym jest, jakim mechanizmom wszyscy podlegamy.

Empatia to jest cz??? emocji cz?owieka – moje emocje zwi?zane z innymi osobami. W empati? jeste?my wyposa?eni wszyscy tyle, ?e czasami empatia bywa niedojrza?a.

Aktualnie ?yjemy w czasach, do których nasz mózg nie jest przystosowany. Lubimy stabilizacj?, a ?yjemy w niepewno?ci, bo wiedza narasta w tempie geometrycznym. Jednym z elementów zmiany, która si? dzieje jest definicja lidera. Od tysi?cy lat porz?dek budowany by? na hierarchii. Lider jest na górze – dominuje, decyduje, ocenia. W tej chwili mówi si? , ?e lider s?u?y innym, buduje partnerskie relacje, wspiera. Zatem ?yjemy „w drodze” mi?dzy star? organizacj?, starymi nawykami, a organizacj? ucz?c? si?. Wiemy, jak powinni?my post?powa? w organizacji ucz?cej si?, ale ca?y czas daj? zna? o sobie stare nawyki. Cywilizacyjna zmiana rozbija stare nawyki, powoduje, ?e potrzebne s? nowe, ale tych jeszcze nie wykszta?cili?my.

W drugiej cz??ci sesji osoby uczestnicz?ce, w parach, ?wiczy?y aktywne s?uchanie, które sta?o si? pretekstem do refleksji o w?asnych emocjach i empatii dla innych.

SESJA III.5

dr Robin Precey Szko?y w zró?nicowanym i skomplikowanym ?wiecie: w jaki sposób zach?ca? i wspiera? dyrektorów szkó? w podnoszeniu osi?gni?? uczniów

 

Rzeczywisto??, w jakiej funkcjonuj? szko?y jest bardzo z?o?ona. Na jej funkcjonowanie maj? wp?yw trzy obszary: polityka, praktyka, teoria i badania. Nauczyciele, inspektorzy i dyrektorzy szkó? musz? je bra? pod uwag?.

 

G?ówne tezy zwi?zane z jako?ci? edukacji obejmuj? nast?puj?ce przekonania:

1.       Jako?? nauczania i uczenia si? to najwa?niejszy czynnik wp?ywaj?cy na efektywn? edukacj?.

2.       System edukacyjny jest tym lepszy im wy?sze s? kompetencje i umiej?tno?ci nauczycieli.

3.       Szko?y powinny mie? wysoki poziom autonomii przy wysokim poziomie odpowiedzialno?ci.

4.       Pa?stwo ma obowi?zek zadbania o te dzieci, które maj? mniejsze szanse.

 

Du?ym zagro?eniem dla efektywno?ci systemów edukacyjnych jest fakt, ?e w wielu systemach stosuj?cych ewaluacj? staje si? ona dla szkó? o wiele wa?niejsza, ani?eli warto?ci stoj?ce u podstaw systemów.

 

Wiele uwagi po?wi?cono przedstawieniu wyników bada? na temat sposobu osi?gania wysokiej skuteczno?ci w uczeniu si?. W?ród zaprezentowanych wniosków pojawi?y si? nast?puj?ce tezy:

 

-          wszystkie dzieci powinny by? uprawnione do edukacji na pewnym poziomie,

-          system powinien by? oparty na zasadzie sprawiedliwo?ci (niektórzy uczniowie potrzebuj? wi?kszego wsparcia),

-          nie zawsze jako?? i standardy s? synonimiczne,

-          musimy reagowa? na potrzeby (nie tylko ekonomiczne, ale i spo?eczne i kulturowe),

-          potrzebna jest równowaga pomi?dzy potrzebami pa?stwowymi, lokalnymi i indywidualnymi,

-          nauczycielom potrzebne jest przewodnictwo, a nie recepty i przepisy na dzia?ania,

-          wa?na jest ci?g?o?? spójno??, zbyt wiele zmian w edukacji prowadzi do utraty równowagi,

-          dzia?ania powinni?my opiera? na dowodach, które musz? by? obiektywne i nie wynika? z osobistych przekona?,

-          nale?y umo?liwi? nauczycielom profesjonalne dzia?ania (krytyka zale?no?ci, uleg?o?ci, sztywnych prawnych ram reguluj?cych wszystko),

-          niezwyk?? wag? maj? dobre relacje pomi?dzy uczniem a nauczycielem. Warto, aby by?y to relacje personalne oparte o osobisty kontakt,  a nie wy??cznie relacje funkcjonalne.

 

SESJA III.6

Prof. dr Barbara Behrnd-Wenzel Warsztaty doskonal?ce umiej?tno?ci komunikacyjne

,„Komunikacja jest ro?link? bardzo wra?liw?” – warsztaty po?wi?cone komunikacji, prowadzone przez prof. Dr Barbar? Behrnd-Wenzel pokazywa?y trzy p?aszczyzny komunikacji:

·         indywidualn?

·         grupow?

·         komunikacj? w organizacji

Ekspertka podkre?li?a znaczenie komunikacji w pracy nauczycieli, dyrektorów i wizytatorów. Uczestnicy mieli mo?liwo?? prze?wiczenia stosowania komunikatów „ja”, brali równie? udzia? w symulacji spotkania nauczycieli wykorzystuj?cego metod? interwizji grupowej, któr? uznali za przydatn? w pracy szko?y.

SESJA IV.4

dr hab. Joanna Michalak, prof. U? Przywództwo edukacyjne: Rola dyrektora w kreowaniu kultury organizacyjnej szko?y

Szeroko zaprezentowano wymiary przywództwa:

a)      wspieranie – umacnianie poczucia w?asnej warto?ci osób, z którymi pracujemy,

b)      u?atwianie interakcji – jak si? czuj? nauczyciele w pokoju nauczycielskim, czy przywódca potrafi stworzy? relacje pomi?dzy pracownikami

c)       nacisk na cele – pobudzanie entuzjazmu  pracowników i zogniskowanie uwagi na celach,

d)      u?atwianie pracy –

Rozumienie istoty zmian dokonuj?cych si? w szkole czy szerzej w systemie o?wiaty jest warunkiem koniecznym skutecznego przywództwa. Jego znaczenie wzrasta wraz z tym, jak zmiana staje si? nieod??cznym elementem funkcjonowania szko?y.
Dla efektywnego przywództwo w szkole niezwykle wa?ne jest odpowiadanie na najwa?niejsze wyzwania:

-          partycypacj?,

-          specyficzn? natura przywództwa edukacyjnego (nie mo?e by? zwi?zane wy??cznie z rol? dyrektora),

-          zmienne i nieprzewidywalne otocznie szko?y,

 

Profesor Joanna Michalak omówi?a tak?e najwa?niejsze elementy my?lenia strategicznego:

-          ka?da zmiana wymaga jej antycypacji,

-          zmiana powinna odnosi? si? do celów i warto?ci i nie mo?emy traci? jej z oczu,

-          powinna by? dok?adnie przemy?lana, obejmowa? obszary szko?y maj?ce wp?yw na ?yciowe szanse uczniów.

Zrównowa?ony d?ugofalowy rozwój powinien obejmowa? trzy zasadnicze platformy:

1.       Solidarno?? wszystkich ludzi – w przestrzeni (lokalne, regionalne, krajowe, ?wiatowe)

2.       Orientacja na przysz?e pokolenia (zadba?, by dzisiaj dokonywane wybory nie ograniczy?y swobody przysz?ych pokole?, próbowa? okre?li?, wp?yw zmiany)

3.       Wspó?uczestnictwo – zaanga?owanie wszystkich uczestników ?ycia spo?eczno – gospodarczego w regionie.

Siedem zasad zrównowa?onego rozwoju:

-          uczenie si? jako najwa?niejsze zadanie szko?y (promowanie uczenia si?, podtrzymywanie i ochrona)

-          wytrwa?o?? (koncentrowanie si? na d?ugiej perspektywie czasowej, przygotowywanie si? równie? na gorszy czas, nie by? zbyt zuchwa?ym, pami?ta?, ?e nie jest si? niezast?pionym – cho?by nie wiem jak by? charyzmatycznym i tak wszyscy umieraj?)

-          rozleg?o?? (nie dzia?anie jednostek lecz interakcje pomi?dzy nimi maj? niezwykle wa?ne znaczenie),

-          sprawiedliwo?? – trwa?e przywództwo nie czyni szkód w ?rodowisku, znajduje sposoby na dzielenie si? wiedz? i ?rodkami z s?siednimi szko?y i lokalnymi spo?eczno?ciami,

-          ró?norodno?? – budowanie sieci powi?za?,

-          zaradno?? – nie wolno marnowa? zasobów ludzkich,

-          ochrona – uznanie dla przesz?o?ci,

Dyrektorzy zatem powinni:

-          budowa? odpowiedni klimat,

-          czyni? uczenie si? priorytetem

-          dba? o tworzenie warunków dla dog??bnego uczenia si? wszystkich uczniów,

-          dba? o poszerzenie wiedzy o uczeniu si?,

-          anga?owa? rodziców w uczenie si? ich dzieci.

 

SESJA IV.6

Przemys?aw Radwan RohrenschefLokalni politycy -  przywódcami edukacyjnymi?
Po przedstawieniu si? rozpocz?li?my od pytania: jak rozumiemy przywództwo, co nas do tego poj?cia przyci?ga, co odpycha? Cz?owiek z celem, wskazuj?cy jak go zrealizowa?, z grup?/bez grupy? To pierwsze odpowiedzi.
A po có? nam przywódcy? Dyskusja ponios?a nas w kierunku: do wprowadzenia zmiany, wprowadzania porz?dku, ale i ku tworzeniu przysz?o?ci. Bo przywódca nakierowany jest na przysz?o??, pracuje nad tym, co jeszcze nieznane, my?li o tym, co b?dzie za 10-15 lat, marzy i wierzy, ?e marzenia mo?na zrealizowa?. I to go motywuje. Wypowiedzi te sta?y si? kanw? dla prowadz?cego do zbudowania „chmury poj??” zwi?zanych z przywództwem, w?ród których znalaz?y si?: wizja, marzenia, ludzie, dziedzictwo, odpowiedzialno??, odwaga, zmiana, s?u?ebno??, wp?yw.
Od rozwa?a? o przywództwie w ogóle przesz?o nasze spotkanie w drugie zagadnienie, zagadnienie przywództwa edukacyjnego w spo?eczno?ciach lokalnych.
Edukacyjna polityka lokalna, podobnie jak inne typy polityk, jest mieszank? interesów (które zwykle najlepiej wyczuwamy), oraz pogl?dów i faktów. Jej specyfik? jest mieszanie si? w procesie decyzyjnym d??e? lokalnych (rada, w?adza wykonawcza) z d??eniami centralnymi – np. rz?dowymi. Zagadnieniem tej cz??ci spotkania sta?o si? zagadnienie, jak budowa? swój wp?yw. Wskazano dwa kierunki dzia?a?: po?redni, w którym pracuj?c najpierw z dzie?mi, oddzia?ujemy na rodziców a ko?czymy na spo?eczno?ci obywateli. Drugim kierunkiem by?yby dzia?ania bezpo?rednie, nakierowane na lokalne instytucje, media, a w ko?cu sam? lokaln? w?adz?.
Szczypta zagro?e? blokuj?cych rozwój polityki lokalnej (od niskiej partycypacji mieszka?ców po brak ?wiadomo?ci problemu oraz brak korelacji mi?dzy instytucj? w?adzy lokalnej a mieszka?cami po koncentracj? w?adzy) pozostawi?a nas w oczekiwaniu na sesj? implementacyjn?.

Za? g?ówne podsumowanie spotkania zawrze? mo?na w my?li:
PRZYWÓDCY LOKALNI MOG? STA? SI? POLITYKAMI EDUKACYJNYMI, ZA? POLITYCY LOKALNI MOG? STA? SI? PRZYWÓDCAMI EDUKACYJNYMI.

SESJA IV.8
Olga Wasilewska, Tomasz Kasprzak Europejska sie? przywództwa w szkole. Co nam mo?e da?? Jak j? wspiera??

Prowadz?cy sesj? rozpocz?li j? od próby przyjrzenia si? ró?norodno?ci sposobów rozumienia przez uczestników spotkania poj?cia „przywódca”.  Zwrócili nast?pnie uwag? na fakt, ?e jako?? przywództwa okazuje si? wed?ug wielu najnowszych bada? jednym z kluczowych czynników wp?ywaj?cych na podnoszenie poziomu nauczania w szko?ach. Zaprezentowali te? wyniki bada? nad przywództwem w ró?nych krajach europejskich.

G?ównym celem prezentacji by?o przedstawienie za?o?e? finansowanego przez Komisj? Europejsk? projektu „Europejskiej Sieci Przywództwa w Szkole”. Projekt ten realizowany jest we wspó?pracy przez kilkadziesi?t organizacji zajmuj?cych si? kszta?ceniem liderów edukacyjnych z ró?nych krajów europejskich. G?ównym jego celem jest: stymulowanie dyskusjo o przywództwie edukacyjnym; wspieranie bada? nad przywództwem w edukacji; propagowanie przyk?adów dobrych praktyk; wspieranie zmian legislacyjnych w systemach edukacji w Europie. W projekcie okre?lono te? g?ówne priorytety oraz trendy zmian i wyzwania stoj?ce zdaniem uczestników projektu przed systemami przygotowania, doboru i doskonalenia zawodowego liderów  edukacyjnych.

W tym kontek?cie autorzy umie?cili prezentacj? prowadzonych przez Instytut Bada? Edukacyjnych bada? nad my?leniem kadry kierowniczej polskiej edukacji o g?ównych problemach w kierowaniu szko??. Wymieniane przez bior?cych udzia? w badaniu dyrektorów problemy praktyczne przedstawione zosta?y szczegó?owo w kilku ogólnych obszarach, takich jak: zasoby szko?y; procesy edukacyjne, misja i to?samo?? szko?y, relacje szko?y z ró?nymi partnerami wokó? niej, wizerunek spo?eczny szko?y i edukacji w ogóle.

Na zako?czenie dokonano próby oceny, który z priorytetów  sformu?owanych przez „Europejsk? Sie? Przywództwa w Szkole” jest kluczowy dla polskiego systemu edukacyjnego w opinii uczestników sesji. 


Projekt wspó?finansowany przez Uni? Europejsk? w ramach Europejskiego Funduszu Spo?ecznego III Priorytet Programu Operacyjnego Kapita? Ludzki. Dzia?anie 3.1


stat4u