Strona główna
Nadzór pedagogiczny
Dyrektorzy
Nauczyciel badacz
Rodzice
i uczniowie
JST
Kontakt
Wizyta studyjna
I wizyta studyjna. Podsumowanie i relacje
10 czerwca 2011

I wizyta w Niemczech

5-10 czerwca 2011


Czego dowiedzieliśmy się?

ewaluacja zewnętrzna obejmuje:

- wizytę w szkole,

- inspekcję szkoły,

- scentralizowane badanie osiągnięć uczniów poprzez testy i sprawdziany,

- ankietowanie nauczycieli, uczniów, rodziców.

Ewaluacja prowadzona jest w następujących obszarach, które tworzą ramy jakościowe:

- osiągnięcia uczniów,

- nauczanie  i warunki uczenia się,

- profesjonalizm nauczycieli,

- zarządzanie szkołą,

- organizacja pracy w szkole,

- atmosfera i kultura w placówce.

W związku ze wzrastającą autonomią szkoły i odpowiedzialnością dyrektora pojawiła się potrzeba kształcenia kadry kierowniczej. Stąd oferta studiów magisterskich w zakresie zarządzania ekonomicznego w administracji, skierowana do osób, które już pracują w szkolnictwie.  Studia obejmują 9 modułów, a kształcenie prowadzone będzie w formie blendet learnig.

Relacje

Dzień pierwszy


Dnia 5 czerwca br. rozpoczęła się piąta wizyta studyjna wizytatorów ds. ewaluacji.

Znajdujemy się w miejscowości Halle (Saksonia), gdzie przez najbliższy tydzień będziemy

poznawały niemiecki system edukacji i nadzoru pedagogicznego. Podczas pierwszego

spotkania organizacyjnego wyraziliśmy swoje oczekiwania co do wizyty:

- W jaki sposób jest zorganizowana zewnętrzna i zewnętrzna ewaluacja zewnętrzna w 

  niemieckim systemie oświaty w kontekście  autonomii i zróżnicowania poszczególnych

  landów (w szczególności w Saksonii Anhalt)?

- Jakie narzędzia są wykorzystywane w ewaluacji zewnętrznej?

- Jak wygląda, co zawiera i na co jest ukierunkowany raport z ewaluacji zewnętrznej?

- W jaki sposób wykorzystuje się wnioski z raportów i wspomaga szkoły w poprawie jakości

   jej pracy?

- Jaka jest rola/udział rodziców i uczniów w niemieckich szkołach?

  Jakie są efekty szkolnej i poza szkolnej wymiany młodzieży?

- Jakie prawa mają mniejszości kulturowe?

- Jakie działania są podejmowane w związku z wynikami jakie osiągnęli niemieccy uczniowie

  w badaniach PISA?

- W jaki sposób doskonalony jest system edukacji i ewaluacji w Niemczech?

- W jaki sposób kształcone są dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych?

- Jaki jest status ewaluatora?

 - W jaki sposób indywidualizuje się  proces nauczania w Niemczech?

- W jaki sposób sprawowany jest nadzór pedagogiczny?

- Jak wygląda proces kształcenia nauczycieli?

- W jaki sposób oceniani są nauczyciele oraz czy system oceny  jest powiązany z systemem

awansu zawodowego i  wynagrodzeń?

- Jak przebiega awans zawodowy nauczycieli?

Mamy nadzieję, że podczas wizyty uda nam się uzyskać odpowiedzi na powyższe pytania

 

 

 

Dzień drugi

 

Rozpoczęłyśmy go od spotkania z prof. Hartmutem Wenzel, który wprowadził nas w system

edukacji w  Niemczech. Wysłuchałyśmy go z dużym zainteresowaniem zwracając w

szczególności uwagę na specyfikę tutejszej oświaty. Otóż, każdy kraj związkowy ma

własnego ministra kultury i własną politykę oświatową. W związku z tym oświata w landach

jest bardzo zróżnicowana i trudna do porównania. Niemiecka konstytucja stanowi, że

kształcenie i spełnianie potrzeb państwa jest sprawą krajów związkowych. Czego nie reguluje

konstytucja, regulują kraje. Ministrowie kultury poszczególnych krajów związkowych

podczas wspólnych spotkań ustalają odgórne zalecenia w zakresie oświaty, które obowiązują

dopiero z chwilą zatwierdzenia ich przez parlamenty landów. Za nadzór nad szkołami

odpowiada państwo, a za realizację zadań w tym zakresie odpowiadają poszczególne kraje.

W swoim wystąpieniu profesor skupił się przede wszystkim na Saksonii, zaczynając od jej

historii.

Fundacja A. H.  Franckego to instytucja zajmująca się od ponad 300 lat kształceniem i

edukacją. Jej  założyciel był profesorem na Uniwersytecie w Halle i we współpracy z tutejszą

instytucją zajmującą się sierotami stworzył obecny instytut, kierując się mottem „Dzieci oraz

dzieci  osierocone i biedne potrzebują wykształcenia, aby wychować się na chrześcijan”. We

współpracy z sierocińcem zbudowano w ciągu 10 lat trzy rodzaje szkół (szkołę przekazującą

wiedzę podstawową, szkołę łacińską przygotowująca uczniów na uniwersytet i tzw.

Pedagogikum dla dzieci z rodzin szlacheckich i bogatych), do których uczęszczało około

1000 uczniów.  Duża ich ilość, wymagała dużej ilości nauczycieli, których jeszcze nie było.

Stworzył on więc system edukacji, który studentów teologii miał przygotować do nauczania, 

tworząc w ten sposób podstawy do kształcenia nauczycieli.

Obecnie, podobnie tak jak w Polsce obowiązek szkolny trwa od 6 do 18 roku życia. W

Saksonii funkcjonują bezpłatne i nieobowiązkowe instytucje opieki nad dziećmi

odpowiadające naszym żłobkom i przedszkolom. W wieku 6 lat dzieci rozpoczynają naukę w

4 – letniej szkole podstawowej – Grundschule, w której przez pierwsze dwa lata nauczyciele

wyrównują poziom uczniów.

Po ukończeniu szkoły podstawowej, najlepsi uczniowie kontynuują naukę w 8  – letnim

Gimnazjum (klasy 5- 12), które kończy się maturą umożliwiającą podjecie studiów na

uniwersytecie.

Pozostali uczą się w szkole II stopnia tzw. Sekendarschule, kończącej się dwoma rodzajami

egzaminów dających różne możliwości do dalszego kształcenia.

Około 7% uczniów w Saksonii uczęszcza do tzw. szkoły zbiorczej, która w jednym budynku

mieści oba typy szkół. Oprócz tego funkcjonują Centra Kształcenia Specjalnego dla dzieci o

specjalnych potrzebach edukacyjnych. O zmianie szkoły decydują wyniki nauczania oraz

rodzice.

Po opublikowaniu badań  PISA (2000 rok) okazało się, że wyniki uczniów w Niemczech były

niezadowalające, co określono mianem kryzysu w oświacie. Doprowadziło to do zmian, które wdrożono w 2003 r. Polegały one m.in. na wprowadzeniu ogólnopaństwowych standardów

mających na celu rozwój kompetencji ucznia przede wszystkim w zakresie umiejętności, a nie

wiedzy, wdrożenie systematycznego sprawdzania wyników osiąganych przez uczniów, a

także coroczne przeprowadzanie centralnego badania kompetencji. Wprowadzenie

standardów wymusiło konieczność opracowania przez szkoły odpowiednich programów

nauczania, których realizacja sprawdzana jest podczas wizytacji.

W szerszym zakresie o programach nauczania i ich tworzeniu, wypowiedziała się zatrudniona

w Instytucie do Spraw Jakości Szkół, a jednocześnie nauczycielka szkoły podstawowej Uta

Bentke .

Następnie ewaluację wewnętrzną w szkołach w Saksonii omówiła  pani RauchfuB,

nauczycielka i ekspert od SEIS (samoewaluacji w szkole) przedstawiając m.in. gotowe

narzędzia wykorzystywane przez większość szkół saksońskich (ankiety do uczniów,

nauczycieli, rodziców, pracowników, osób zarządzających), które następnie są opracowywane

przez instytut w Berlinie i przekazywane w formie raportu przeznaczonego wyłącznie dla

danej szkoły.

W  SEIS badane jest 6 obszarów pracy szkoły, m.in. kompetencje nauczycieli, klimat szkoły,

zarządzanie.

Po zakończeniu wizyty w fundacji i krótkim spacerze po Halle (urocze miasto, szczególnie

rynek!), spotkałyśmy się w grupie studyjnej dzieląc się wrażeniami i refleksjami z pierwszego

dnia pobytu. Marzena Lipka, Anna Topór

 

Dzień trzeci

 

Trzeci dzień wizyty studyjnej w Halle rozpoczął się spotkaniem w Instytucie  ds.

Jakości w Szkołach oraz Kształcenia Nauczycieli (LISA) z Panią Seymer, która omówiła

zasady i  praktyki zewnętrznej ewaluacji szkół w Saksonii-Anhalt. Dowiedzieliśmy się, że

ewaluacja zewnętrzna obejmuje:

- wizytę w szkole,

- inspekcję szkoły,

- scentralizowane badanie osiągnięć uczniów poprzez testy i sprawdziany,

- ankietowanie nauczycieli, uczniów, rodziców.

Ewaluacja prowadzona jest w następujących obszarach, które tworzą ramy jakościowe:

- osiągnięcia uczniów,

- nauczanie  i warunki uczenia się,

- profesjonalizm nauczycieli,

- zarządzanie szkołą,

- organizacja pracy w szkole,

- atmosfera i kultura w placówce.

Pani Seymer szczegółowo omówiła jedną z metod ewaluacji, jaką  jest wizyta  w szkole.

Rozpoczyna się ona od powołania zespołu i obejmuje:

           - zwiedzanie i obserwację placówki,

            - przeprowadzenie wywiadu z rodzicami (od 3 do 8 rodziców wybranych przez

szkołę), z przedstawicielami nauczycieli i uczniów oraz kierownictwem szkoły,

            - obserwacje różnych lekcji (po 20 min. na każdej lekcji, prowadzona przez dwóch

ewaluatorów),

           - analizę dokumentów.

Ostatniego dnia pobytu w szkole zespół ewaluatorów przeprowadza rozmowę z dyrektorem.

Zbieranie danych trwa od 2 do 4 dni. W ciągu 14 dni od rozpoczęcia wizyty ewlauatorzy

przekazują raport szkole po to, by mogła ona wyrazić swoją opinię na jego temat i wnieść

uwagi, po czym powstaje jego ostateczna wersja.

Następnym krokiem jest prezentacja raportu w placówce mająca na celu pomoc w lepszym

zrozumieniu jego treści oraz wyznaczeniu celów i kierunków dalszego rozwoju szkoły.

Podobnie jak w polskiej szkole raport nie zawiera zaleceń i rekomendacji.

Następny prelegent, prof. dr Stephan Gerhard Huber, który jest odpowiedzialny za

wprowadzenie  nowego systemu rozwoju  kadr kierowniczych, przedstawił główne założenia

tego systemu, mającego na celu poprawę jakości edukacji w Saksonii- Anhalt. Stwierdził on,

że najważniejsze jest zapewnienie jakości nauczania, które między innymi odbywa się

poprzez zapewnienie jakości zarządzania, dlatego też rozwijany jest system kształcenia kadry

kierowniczej poprzez organizację różnorodnych szkoleń. Temat ten został poruszony również przez kolejnego wykładowcę Pana  Graffa,

członka zespołu zajmującego się rozwojem kadr kierowniczych, który omówił nowy system

kwalifikacji dyrektorów szkół/menedżerów.

Następnie głos zabrała Pani Buchheim, która jest odpowiedzialna za realizacją

projektu „Całościowe zarządzanie jakością w szkołach zawodowych” i omówiła założenia,

podstawy oraz metody tego projektu. Dowiedzieliśmy się między innymi, że w SaksoniiAnhalt  funkcjonuje 28 szkół kształcenia zawodowego, które są zarządzane centralnie. Do

problemów tych szkół można zaliczyć: zmniejszanie się ilości uczniów, silną zależność od

koniunktury w gospodarce, wiek nauczycieli (średnia wieku około 50 lat).

Ostatnimi prelegentami byli inspektorzy sprawujący nadzór nad szkołami

podstawowymi i gimnazjami, Pani Grinda i Pan Breuer, którzy przedstawili funkcję                

i rolę inspektoratu ewaluacji zewnętrznej. Omówili dokładnie, w jaki sposób wykorzystywane

są wyniki raportu z ewaluacji zewnętrznej. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż w

przypadku uzyskania przez szkołę słabych wyników, uruchamiane jest wsparcie ze strony

nadzoru pedagogicznego, który pomaga wytyczyć cele i kierunki dalszego rozwoju i

jednocześnie monitoruje ich realizację.

Podsumowaniem dnia było spotkanie wszystkich uczestników wizyty studyjnej,

którzy podzielili się swoimi spostrzeżeniami. Jedni zwrócili uwagę na fakt, że: w SaksoniiAnhalt bardzo dużą wagę przykłada się do kształcenia kadr kierowniczych, inni pozytywnie

wypowiadali się o wspomagającej funkcji nadzoru pedagogicznego. Jeszcze innym podobało

się to, że wyniki ewaluacji są przekazywane tylko szkołom (nie są upubliczniane).

Janina Piątek i Bogumiła Jarka

 

Dzień czwarty

 

Czwarty dzień wizyty studyjnej – Konferencja w LISA i wizyta w gimnazjum Lansberg

Z okazji Jubileuszu 20  - lecia Instytutu Jakości i Kształcenia Nauczycieli (LISA)

uczestniczyliśmy w konferencji na temat jakości szkół i szkolenia nauczycieli, którą

zainaugurowały dzieci i młodzież prezentując występ wokalno-instrumentalny. Konferencja

odbyła sie w Halle, a  uroczystego otwarcia dokonał dr Siegrfried Eisenmann - szef instytutu.

Przedstawił  on  historię niniejszej instytucji, przypomniał jej założyciela A. H. Francke

orędownika wszechstronnej edukacji nauczycieli. Następnie zaprezentowano kierunki

rozwoju LISA - instytucji, która obejmuje wszystkie aspekty oświaty, począwszy od wieku

przedszkolnego, poprzez młodzież, kształcenie nauczycieli i badania naukowe. Mówca

podkreślił znaczenie LISA dla rozwoju jakości edukacji oraz czynione starania w kierunku

stworzenia takiego systemu edukacji, który współtworzony jest przez społeczeństwo, a

jednocześnie jest przejrzysty, spójny  z polityka państwa i uznawany w Europie. W

konferencji wystąpiło kilku prelegentów, którzy wyrazili wyrazy uznania dla działalności

fundacji.

W dalszej części dnia udałyśmy sie do Gimnazjum w Landsberg. Członkowie wizyty

studyjnej spotkali sie z dyrektorem szkoły, która przedstawiła system edukacji funkcjonujący,

na tym poziomie kształcenia, w Saksonii Anhalt oraz przebieg procesu ewaluacji zewnętrznej,

włącznie z prezentacją raportu.

Gimnazjum w Landsberg powstało po zjednoczeniu Niemiec, 20 lat temu. Jest szkołą liczącą

około 600 uczniów i 60 nauczycieli. Uczy sie w niej młodzież od klasy V do XII. Liczba

uczniów w oddziale na przedmiotach obowiązkowych (język niemiecki, matematyka,

historia) wynosi od 26 do 28. Uczniowie w klasach od V do X otrzymują oceny, natomiast w

klasie XI i XII stosowana jest punktacja. Gimnazjum zatrudnia dwie grupy nauczycieli:

urzędników państwowych realizujących 25-godziny tygodniowy wymiar godzin zajęć

dydaktycznych oraz nauczycieli, którzy realizują 23 godziny tygodniowo. Szkoła realizuje

projekt "Cyrk", którego celem jest rozwijanie pewności siebie, komunikowanie sie ze sobą i

poznawanie siebie nawzajem. Głównymi założeniami koncepcji pracy szkoły są:

- nauka języków obcych;

- wielokulturowość;

- współpraca międzynarodowa;

- kształcenie umiejętności społecznych, w tym komunikacji;

- przygotowanie uczniów na studia pod kątem wyrabiania umiejętności studiowania;

- nacisk na rozwijanie samodzielności i kreatywności.

Szkoła współpracuje z firmami lokalnymi, które przygotowują uczniów do wejścia na rynek

pracy, np. poprzez symulację postępowania rekrutacyjnego w procedurze zatrudnienia. Często

efektem współpracy jest zatrudnianie ich przez pracodawców.

Wizytatorzy poznali również szczegółowo ramowy rozkład zajęć obowiązkowych i

nadobowiązkowych realizowanych z uczniami w poszczególnych latach szkolnych. Na uwagę

zasługują: zajęcia prowadzone w ramach "Tygodnia Projektu" (temat przewodni jest wspólny

dla całej szkoły i realizowany jest poprzez projekty klasowe inicjowane przez  uczniów),

włączanie uczniów w życie szkoły (demokratyzacja), możliwość pisania pracy związanej z

zainteresowaniami ucznia w ramach dodatkowego maturalnego przedmiotu egzaminacyjnego (np. hodowla psów).

W dalszej części spotkania pani dyrektor zaprezentowała czynności prowadzone w szkole, w

ramach ewaluacji zewnętrznej oraz przedstawiła strukturę raportu zwracając uwagę na

następujące jego elementy:

- opis szkoły;

- porównywanie osiągnięć uczniów;

- warunki uczenia sie i nauczania;

- profesjonalizm nauczycieli;

- organizacja szkoły;

- ocena pracy kierownictwa szkoły;

- atmosfera i kultura w szkole.

Otrzymany przez szkole raport  - zdaniem dyrektora  - został zaprezentowany środowisku

szkolnemu: rodzicom, uczniom i nauczycielom. W opinii pani dyrektor: "ważny jest raport,

ale ważniejsze jest to, aby ktoś z nami został i wspierał szkołę w dalszych działaniach".

Gimnazjum ma aspiracje zmiany, dąży do stworzenia filozofii własnego działania.

Pobyt w gimnazjum dostarczył nam wielu miłych wrażeń. Otwartość, autentyczność i

szczerość dyrektora wzbudziła w nas refleksje, którymi chętnie podzieliłyśmy sie pod koniec

dnia. Grażyna Troszyńska, Anna Kaczmarek

 

Dzień piąty

 

Wizyta na Uniwersytecie w Lipsku

Piąty dzień wizyty studyjnej spędziłyśmy w Lipsku. Wraz z prof. Hartmutem Wenzlem

uczestniczyłyśmy w spotkaniu na Uniwersytecie z przedstawicielami Saksońskiego Instytutu

Oświatowego (SBI) oraz pracownikami naukowymi uczelni. Miałyśmy możliwość poznać

system oświatowy w Saksonii, procedurę (organizację, przebieg, narzędzia, raport)

zewnętrznej ewaluacji, a także badania prowadzone w celu uzyskania informacji, jak

wykorzystywany jest raport przez ewaluowane szkoły.

System oświatowy w Saksonii jest podobny do systemu oświatowego w SaksoniiAnhalt. Szczególnie zainteresowało nas, że dzieci nie są objęte obowiązkiem rocznego

przygotowania do podjęcia nauki w szkole; wszystkie rozpoczynają naukę szkolną w wieku

lat 6 (przedszkola nie wchodzą w skład oświatowej struktury organizacyjnej, podlegają

ministerstwu spraw socjalnych). Problemem dla władz oświatowych jest brak nauczycieli (od

2014 r. będą wakaty dla 1000 uczących) oraz mała liczba osób podejmujących studia

pedagogiczne. Sytuacja jest trudna, mimo iż w ciągu 10 lat liczba szkół zmniejszyła się o

połowę.

Zewnętrzna ewaluacja prowadzona jest przez pracowników SBI. Ewaluatorem może

zostać  nauczyciel, który ukończy roczne szkolenie. Każdy przeprowadza 16 ewaluacji w

ciągu roku. Ewaluacja zewnętrzna służy szkole ale również władzom oświatowym.

Przygotowanie do wprowadzenia procedury trwały kilka lat. W latach 2004-2006

w szkołach, które się dobrowolnie zgłosiły, testowano opracowane wcześniej narzędzia. W

roku 2007 wprowadzono obowiązkową ewaluację zewnętrzną i przewiduje się, że do roku

2012 wszystkie szkoły w Saksonii zostaną zewaluowane. Metody badawcze stosowane w

ewaluacji to: wywiady (z dyrektorem szkoły, nauczycielami, rodzicami, uczniami),

ankietowanie, obserwacja lekcji i analiza dokumentów. Raport z ewaluacji ilustruje spełnienie

kryteriów kolorami. I tak np. niskie spełnienie kryterium  - kolor czerwony  - oznacza

konieczność bardzo pilnego podjęcia środków zaradczych; bardzo wysokie spełnienie

kryterium- kolor zielony, oznacza, że szkoła może być z siebie dumna. Raport jest bardzo

kolorowy. Interesujące jest, że informacje uzyskane w wywiadach (które trwają 1.5h)

zestawiane są w kolumnach - mocne, słabe strony w opinii rodziców, nauczycieli i uczniów.

Raport z ewaluacji zewnętrznej przekazywany jest tylko szkole. Młodzi naukowcy

Uniwersytetu Lipskiego przedstawili nam swoją koncepcję badawczą realizowaną w ramach

projektu RuN-STUDIO; podjęli oni próbę rozpoznania, jak wykorzystywany jest raport z

zewnętrznej ewaluacji do rozwoju szkoły. Do udziału w projekcie zaprosili 16 szkół, w

których przeprowadzona była zewnętrzna ewaluacja. Zamierzają uzyskać w szkole informacje

na temat przyjęcia (Rezeption ) i wykorzystania (Nutzung) raportu. Każda szkoła

zobowiązana jest wyznaczyć cele dalszego rozwoju na bazie informacji zawartych w raporcie.

Cele te winna przekazać wizytatorowi szkoły. Młodych badaczy interesuje, czy cele  zostały

przez szkoły biorące udział w projekcie już wyznaczone, realizowane, jaka jest opinia

wizytatora nadzorującego szkołę o podjętych działaniach. Interesowało nas, czy byłaby

możliwość uzyskania informacji o wynikach tych badań. Ważnym punktem spotkania była prezentacja naszego systemu oświatowego, form

nadzoru pedagogicznego oraz procedury ewaluacji zewnętrznej. Wystąpienie naszej koleżanki

spotkało się z dużym zainteresowaniem naszych niemieckich kolegów ewaluatorów.

W godzinach  popołudniowych prof. H. Wenzel  pokazywał nam uroki Lipska. Aniela Kamińska, Małgorzata Skrzypczak

 

Dzień szósty

 

Wizyta w Fundacji Francke i w szkole podstawowej Montessori, 10 czerwca 2011r.

Dzień zaczęliśmy wycieczką po fundacji Francka za którą dziękujemy Fridericke Lippodd.

August Hermann Franck (1663 – 1727) był wielkim orędownikiem kształcenia sierot i dzieci

z ubogich rodzin. Upatrywał w ich edukacji możliwości indywidualnego rozwoju młodego

człowieka. Stąd, w 1698r. rozpoczął budowę pokaźnego obiektu, w skład którego wchodził

sierociniec, zabudowa gospodarcza, szpital dziecięcy, apteka, księgarnia, pomieszczenia

szkolne oraz znaczny obszar zielony. Ten ostatni pełnił funkcję pierwszego ogródka

szkolnego. Aby pozyskać środki na prowadzoną działalność na rzecz sierot, dzieci z rodzin

ubogich i szlacheckich, uzyskał przywilej produkcji leków, piwa i druku książek. Idea

A.Francka rozprzestrzeniła się niemal na cały świat, w tym i na Polskę (Śląsk, Toruń, Gdańsk,

Bolesławiec).Obecnie Fundacja obok części muzealnej, realizuje zgodnie z preferencjami

swojego fundatora szereg projektów edukacyjnych. Na jej terenie, obejmującym kilkanaście

hektarów, funkcjonują: wydział teologiczny i pedagogiczny Uniwersytetu w Halle oraz

publiczne gimnazjum i szkoła muzyczna. Fundacja prowadzi Dom Pokoleń będący miejscem

opieki nad ludźmi w podeszłym wieku. Duże wrażenie wywarł na nas „Gabinet Osobliwości”

ukazujący „cały świat w jednym pomieszczeniu”. Zgromadzono w nim prototypy pierwszych

pomocy dydaktycznych – liczne makiety umożliwiające zasady pracy np. drukarni. Obok nich

znalazły się m.in. pośmiertne maski woskowe, okazy  skał, muszli, preparaty drobnych

zwierząt, kolekcja butów i rękopisów z różnych stron świata. Dużym zaskoczeniem była dla

nas biblioteka, która powstała w 1726 roku i zgromadzono w niej 76 tyś doskonale

zachowanych woluminów oprawionych w zdobioną skórę. Wszystkie książki są

elektronicznie zaewidencjonowane i udostępniane wszystkim zainteresowanym w czytelni.

Stowarzyszenie rodziców założyło w obiektach Fundacji szkołę podstawową działającą

według metody Montessori. W placówce obecnie uczy się 168 dzieci, które uczęszczają do 8

klas. Pracuje w niej 13 nauczycieli, 4 pedagogów specjalnych, 4 ogólnych, 10 wychowawców

oraz 4 młodych ludzi ze służby cywilnej i wolontariatu. Ciekawym rozwiązaniem dotyczącym

organizacji pracy nauczycieli (etat - 27 godzin) jest przygotowywanie się w szkole do lekcji

bezpośrednio po zajęciach. Sale, w których uczą się dzieci, pełne są pomocy dydaktycznych

wykonanych również przez nauczycieli. Umożliwiają one precyzyjne prowadzenie uczniów w

procesie praktycznego dochodzenia do wiedzy i nabywania określonych umiejętności. Każde

doświadczenie i praktyczne zadanie dzieci wykonują samodzielnie pod bacznym okiem

nauczyciela. Do klasy IV uczniowie nie otrzymują świadectw, ani ocen. Szkoła oferuje

rozszerzony program z wielu przedmiotów, np. geografii czy matematyki. Pani dyrektor

podkreślała, że: „w procesie nauczania nauczyciel nie jest w centrum – jest tłem”.

Kolejnym punktem dnia był wykład profesora Hartmuta Wenzel’a na temat planowanych od

października 2011r.studiów w Uniwersytecie w  Halle. Dotychczas niewiele uniwersytetów

niemieckich proponowało kierunki związane z zarządzaniem oświatą, co sprawiało, że oferta

dla przyszłych dyrektorów była skromna. W związku ze wzrastającą autonomią szkoły i

odpowiedzialnością dyrektora pojawiła się potrzeba kształcenia kadry kierowniczej. Stąd

oferta studiów magisterskich w zakresie zarządzania ekonomicznego w administracji, skierowana do osób, które już pracują w szkolnictwie.  Studia obejmują 9 modułów, a

kształcenie prowadzone będzie w formie blendet learnig.

Następnym punktem dnia była dyskusja panelowa z udziałem dyrektora szkoły II stopnia

zadania ewaluatora oraz nauczyciela pracującego naukowo i  zajmującego się problematyką

wspomagania. Rozmowa pozwoliła na porównanie sposobu przeprowadzania ewaluacji

zewnętrznej w Polsce i Saksonii Anhalt, statusu zawodowego nauczyciela oraz refleksję na

temat zmian, jakie zaszły w ostatnich latach.

Ostatnią częścią  wizyty było jej podsumowanie dotyczące: przygotowania organizacji, treści

programowych oraz możliwości praktycznego wykorzystania zdobytych doświadczeń.

Spotkanie pozwoliło również na wskazanie mocnych stron oraz sformułowanie rekomendacji

na przyszłość. Wszyscy uczestnicy wyrazili opinię, iż program wizyty studyjnej był

przemyślany, logicznie  uporządkowany, pozwalał nie tylko na poznanie działania instytucji

zajmujących się oświatą, ale również umożliwiał zobaczenie niemieckich szkół. Przewidywał

również zwiedzanie Lipska, Halle i Berlina.

Iwona Szymańska

Joanna Kaczorowska

Galeria (ilość: 1)
zobacz więcej
Archiwum aktualności
(zobacz)


Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek (cookies). Dowiedz się więcej Rozumiem
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego III Priorytet Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Działanie 3.1